ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਾਣੀ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਮੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਥੋਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਣੀ ਰਹੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਭੈਰਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਪੂਜਾ-ਪਾਠ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਭੈਰਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਥੇ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਭਾਰਤ-ਕੁੰਡ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਾਨ-ਪੁੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਅਖੰਡ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਭਰਤ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੰਡ ਹੰਸਾਂ, ਸਾਰਸਾਂ, ਚਕਰਵਾਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਖੁਸ਼ੀ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਦਾਨ ਵੀਦਵਾਨ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਟਾਕੁੰਡ ਨਾਮਕ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਜਟਾਕੁੰਡ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਭਰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖੀ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸਾਲਾਨਾ ਯਾਤਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉੱਚੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਥੇ ਭਾਰਤ-ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਮ ਤੇ ਸੀਤਾ, ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇੱਥੇ ਅਜਿਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵੱਜਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਵੀਰਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਥੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਵੀਰ ਰਖਵਾਲੇ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਭੋਜਨ ਆਦਿ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਸੁਰਸਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਮ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਕਰਤੱਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਕਾ ਤੋਂ ਇਥੇ ਲਿਆਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਇੱਥੇ ਸਾਲਾਨਾ ਯਾਤਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੀਤ, ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਦੀ ਰੌਣਕ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿੰਡਾਰਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਉਥੇ ਰਾਮ ਦਾ ਜਨਮ-ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਘਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੂਰਬ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਵੀ ਇਹ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤ ਰੱਖੇ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਪੀਲੀਆਂ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਸਨੂੰ ਜੋ ਫਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂਜਾਵਾਂ, ਦਾਨ-ਪੁੰਨ, ਅਤੇ ਉਤਸਵ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਣਮੁੱਲੀ ਕਿਰਪਾ, ਸੁਖ ਤੇ ਪੁੰਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।