ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈਹਯਾ ਨੇ ਐਸੀ ਜੁੱਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਤੇ ਵੀ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਅਨੂਰੁਣ ਨੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਕਾਜਲ ਪਾਈ। ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਉਪਲਬਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪਰਮ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ, ਸਿਰਫ਼ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਰਮ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਿਆਮਤ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅਸ਼ਟਮੀ ਅਤੇ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਨੂੰ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ, ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਤਰਾਇਣ, ਸੋਮਵਾਰ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਲਾ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਬਾਰਹਵਾਂ ਲਿੰਗ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਘੇਰ ਲਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਖਾ ਲਏ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਪাত্র ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਆਦਿ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਯਜਨ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ। ਸਾਰੇ, ਭੁੱਖੇ ਤੇ ਪੀੜਤ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲ ਪਏ: "ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਮੁਚੀ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਪਰਵਨ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਸੀ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ; ਵੱਡਾ ਡਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਾਰ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਤਦ, ਸਭ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੇਗੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਅਣਮੋਲ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਦੀਤਿਆਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦੀ ਗਾਥਾ ਸੁਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। "ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋ, ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਭਸਮ ਲਗਾ ਕੇ, ਘਣੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪਜਾਬੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਨਿਕਲੀ। ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ—ਲੋਕਪਾਲੇਸ਼ਵਰ। ਇਹ ਨਾਮ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਵ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਗਏ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਲੋਕਪਾਲੇਸ਼ਵਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਗਰੀਬੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਅਕਾਲ ਮੌਤ।