ਸੰਤੋ, ਇਹੋਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਿਪੂਰਨਤਾ ਮਿਲੇਗੀ। ਇੱਥੇ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਥਾਂ ਕਾਮਲ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ। ਪਰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈਰਾਨੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੈਰੀਭਾਵ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤਪੋਬਲ ਤੇ ਸਿੱਧੀ ਦੋਵੇਂ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲੱਗ ਜਾਣ, ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਕਾਲਾ ਵਣ ਵੱਲ ਜਾਓ। ਉਥੇ, ਉਸ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪਰਿਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਵਸੁਮਤ ਲਈ ਵੀ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਪਰਾਕਰਮੀ ਵਿਦਿਆ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈਹਯ ਨੇ ਜਾਦੂਈ ਜੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਵਿੱਚ ਅਨੂਰੁਣ ਨੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਜਨ ਵੀ ਮਿਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਣੀ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ ਪੁਰਸ਼ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪਰਮ ਲਿੰਗ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਹਰ ਸਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ; ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਰਮ ਰੂਪ ਦਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖੀ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਹ ਨਿਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਕਰਾਂਤੀ, ਸੋਮਵਾਰ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਦੇ ਦਿਨ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਸਥਾਨ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀਤਿਆਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਉਭਰੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ, ਉਸਦੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਉਪਵਨ ਸਮੇਤ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੜੇ ਆਦਿ ਵੀ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਯਜਨ ਬਚਿਆ, ਨਾ ਕੋਈ ਤਿਉਹਾਰ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਭੁੱਖੇ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਨਾਮੁਚੀ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪರ್ವਨ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਸੀ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਸੰਕਟ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੁਹਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ—ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਕਦਮ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਹ ਦੈਤ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ, ਹੇ ਪ੍ਰੇਮਮਈ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਹਾਰ ਕੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ ਜਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੈਤ ਜਿੱਤ ਗਏ। ਇਸ ਦੁਖ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲਈ। ਦੇਵਤੇ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਕਾਲਾ ਵਣ ਵੱਲ ਗਏ। ਉਥੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਪਾਰ ਹੈ, ਓਸੇ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।