ਇਕ ਵਾਰ, ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਥਾ ਕੀਤੀ ਕਿ, "ਅੱਜ, ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।" ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇ ਪਸ਼ਚਾਤ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਕਰਕੋਟਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੁਖੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਦੁਖ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਨਿਯਮਤ ਕਰਕੋਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪੰਜਵੇਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਵਿਪਤੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇ en, ਜੋ ਅਸੁਭਾਗਣੀ ਮਹਿਲਾ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸੁਭਾਗਣੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਬਚਪਨ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਮਰਨ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਕੁਝ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਕਰਕੋਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਗਿਆਨ ਕਰ ਕਿ ਗਿਆਰਵਾਂ ਲਿੰਗ 'ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ' ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਦਾਇਕ ਹੈ।" ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ, ਦਰੂ ਵਣ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਯੁਕਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਨਿਰਵਾਹ ਕਰਦੇ, ਕੁਝ ਕੁਝ ਖਾਂਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ। ਕੁਝ ਵਿਅਕਤੀ ਹੀਰੋ ਦੀ ਮੂਦਰਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਧੂਆਂ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ। ਹੋਰ, ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ ਅਤੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਗੇ ਕਠੋਰ ਵਰਤ ਕਰਦੇ। ਇਹ ਲੋਕ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਏ, ਸੋਚਦੇ, "ਕਿਵੇਂ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਗਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਾਜਲ, ਗੋਲੀ, ਅਤੇ ਜੁੱਤੀ ਪਾ ਕੇ ਤੁਰਨਾ—ਇਹ ਤਰੀਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ: "ਹੇ ਉੱਤਮ ਲੋਕੋ, ਇਹ ਨਾ ਸਮਝੋ ਕਿ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਇਥੇ ਹੀ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲੇਗੀ। ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਤਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਸ਼ਚੇ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝੇ, ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਾਂਗ ਮੰਨੇ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਤਪ ਤੇ ਸਿੱਧੀ ਦੋਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਵੀ ਹੋਣ, ਸਿੱਧੀ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ, ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਕਾਲ ਵਣ ਵਿੱਚ ਜਾਓ।" "ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਵਸੁਮਤ ਲਈ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈਹਯਾ ਨੇ ਜੁੱਤੀ ਦੁਆਰਾ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਅਨੂਰੁਣ ਨੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਕਾਜਲ ਵੀ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀ। ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਮਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਰਵੋਤਮ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ।" "ਜੋ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਿਰਫ਼ ਮਿਲਣ-ਜੁਲਣ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਵੀ, ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲਏ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ, ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪਕਸ਼ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਕਰਕੋਟਕੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਥਾ ਕੀਤੀ।