ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵਾਸਵ (ਇੰਦਰ) ਦੇ ਕੋਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸੁਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਹੈ; ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚਤਮ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਸੁਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਦਾਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਫਿਰ ਸੁਰਗ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਜਾਓ।" ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਖ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੁਰੰਤ ਸੁਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਹ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਸੁਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਜਾਂ ਯਾਦ ਚੁਕ ਕੇ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਠਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ ਜਾਂ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਜਦ ਉਹ ਲਿੰਗ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਸ ਅਰਬ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਛੂਹਣ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਵਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਪਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ। "ਜਨਮੇਜਯ ਰਾਜਾ ਦੇ ਯਗਨ ਵਿਚ ਅੱਗ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗੀ," ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਲੱਗ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਸੱਪ ਆਪਣੇ-اپنے ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਕੰਬਲ ਨਾਮ ਦਾ ਸੱਪ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਕਾਲੀਆ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਗਿਆ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਨਾਗ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਨਾਗ ਪ੍ਰਯਾਗ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਨਾਗ-ਕੰਨਿਆ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਝੁਕ ਕੇ ਬੋਲੀ, "ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਰੋਸ਼ ਵਿਚ ਸ਼ਾਪਤ ਹੋ ਗਏ ਸੀ। ਹੁਣ ਜਨਮੇਜਯ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਨਾਗ-ਯਗ ਹੋਵੇਗਾ।" ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਉੱਥੇ ਮਹਾਨ ਮਾਇਆ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਕੋਟਕ ਨਾਗ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ। "ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।" ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਕਰਕੋਟਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁਖੀ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰਕੋਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪੰਜਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦਿਵਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਅਭਾਗਣੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਭਾਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਬਚਪਨ ਦੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜੋ ਭਗਤ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪਾਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਗਿਆਰਵਾਂ ਲਿੰਗ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਗਲਦਾਇਕ ਹੈ।