ਇਕ ਵਾਰ, ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਨਾਕਾਬੰਦੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਹਰਾਇਆ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਨਾਕਾਬੰਦੀ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਇਸ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸੰਚਾਲਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਵੰਦਨਯੋਗ, ਪੂਜਨਯੋਗ ਤੇ ਪ੍ਰਣਾਮਯੋਗ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਵੋ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਜਾਓ। ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਹੇ ਵਾਸਵ, ਉਸ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੈਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ, "ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।" ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਖ ਲਿਆ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਫੌਰਨ, ਇੰਦਰ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਹ ਜੋ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ—ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ—ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਠਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ ਜਾਂ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ, ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਸ ਅਰਬ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਛੂਹਣ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਜਾਂ ਪੂਜਣ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੋੜਣ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਅੱਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੇਕ ਦੇਵੇਗੀ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ-अपने ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੰਬਲ ਨਾਮਕ ਨਾਗ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਕਾਲੀਆ, ਡਰ ਕਰ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਛੁਪ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਨਾਗ-ਰਾਜ ਅਤੇ ਨਾਗ ਪ੍ਰਯਾਗ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਨਾਗ-ਕਨਿਆ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੋਲੀ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਇੱਕ ਸੱਪ-ਯਜਨ ਕਰੇਗਾ।" ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਬੇਟਾ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਕਾਲਾ ਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਉਥੇ, ਮਹਾਨ ਮਾਇਆ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।" ਫਿਰ, ਕਰਕੋਟ ਨਾਗ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਕਠੋਰ ਦੰਡਸ਼ੂਕ ਨਾਗ, ਜਿਹੜੇ ਵਿਅਵਹਾਰ ਵਿਚ ਬੁਰੇ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਗ ਦੀ ਜਲਾਵਟ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।