ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਤਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗ਼ਲਤਫ਼ਹਮੀ ਜਾਂ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੱਖਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਦੱਖਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤੇਰਾ ਅੰਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਿਆਨਕ ਗਣੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲੇ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਾਸੂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਵੀ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ, ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮੀਂਹ ਵਰਗਾ ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਣਾ, ਵੀਰਭਦਰ ਨਾਮ ਦਾ, ਸੀ। ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਾਰ ਲੱਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਥੱਲੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਅਚਾਨਕ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਮਾਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਹਾਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ। ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਅਟੱਲ ਚੱਕਰ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਫੜਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਦੂਰ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਖੂਨ ਤੇ ਕਫ਼ ਮਿਲ ਕੇ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਪਰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਹ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮਥ ਗਣ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਥੱਕ ਗਏ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਡਰ ਤੋਂ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਡਰ ਲੈ ਕੇ, ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਏ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰੀਏ। ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਨਾਕਾਬੰਦੀ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਇਸ ਸਵਰਗ ਜਿਹੇ ਸਥਾਨ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚੀਏ? ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ! ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ।" ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਬੋਲੇ, "ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ, ਪੂਜਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ; ਉਹੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਮਰਥ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਸਰਵੋਤਮ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਵੋ।" "ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ! ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਲਦੀ ਜਾਓ। ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਹੇ ਵਾਸਵ! ਉਸ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਦਿੱਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਤੁਰੰਤ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਹ ਜੋ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਿਵ ਜੀ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—even ਜੇਕਰ ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਣ ਜਾਂ ਯਾਦ ਆ ਜਾਵੇ—ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।