ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਲੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਰ ਇਹ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ ਕਿ ਤੇਰੀ ਹੱਤਿਆ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਿਓ ਤਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲੇ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਲਿੰਗ ਸੀ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਉਲਟ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਵੀ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਅਤਿ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਸਹਿਨੀ ਪਾਪ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਤਪਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਪਾਪ ਦੀ ਆਗ ਵਿੱਚ ਘਿਰ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ, ਪਰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਾ ਮਿਲੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਹੋਈ, ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਵਾਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਜੋ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਰੂਪ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਉਹ ਉੱਤਮ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਖੋਪੜੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਪਾਲੇਸ਼ਵਰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਈਆਂ ਖੋਪੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਪਾਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਪੁੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਪਾਪ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਯਾਦ ਰੱਖ ਕੇ ਜਾਂ ਸਹਿਯੋਗੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਤੁੱਲ ਧਨ, ਪੁੱਨ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਅਦੁੱਤੀਅ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਿਯਾ, ਜਿਹੜੇ ਗਣੇਸ਼ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਿਯ ਆਲਯ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸਭ ਪਾਪ ਹਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪਹਾੜ ਕੈਲਾਸ ਉੱਤੇ ਆਈ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਯਜਨਾਂ ਸਮੇਤ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ ਗਏ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ? ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਘਟਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰੜੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ, ਤੇਰੀ ਆਖਰੀ ਘੜੀ ਆ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਣਾਂ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਯੁੱਧ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਾਸੂ ਅਤੇ ਸੂਰਜਵੰਸ਼ੀ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਵੀ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਣ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਵਾਰ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਦੇ ਅਚਾਨਕ ਘਾਤ ਨਾਲ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜਾਂ ਕਰਦੀਆਂ।