ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਇੱਕ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨਚਾਹੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ—ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਦਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਯਜਨ ਕਰ ਲਏ, ਪਰ ਅਸਲ ਮਹੱਤਤਾ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਗਤ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮ ਲਿੰਗ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਇਹ ਮਹਾਤਮਿਆ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਜੋ ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਉੱਤੇ ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਆਇਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਚੀਥੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਗੰਜਾ, ਖੋਪੜੀ ਵਾਲਾ ਦੰਡ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਉਥੇ ਆਇਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਭਿਖਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਚਲੇ ਜਾ, ਪਾਪੀ, ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ!" ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤਾਣ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਖੋਪੜੀ ਨਹੀਂ, ਉਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਤਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀਓ, ਸੁਣੋ! ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਜੀਵ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪਸਵੀ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਾਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੈ।" ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ "ਖੋਪੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ।" ਉਥੇ ਹੋ ਰਹੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਦਿਤਯ, ਵਸੁ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਵੀ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਗਰੁੜ, ਪਰਬਤ, ਸੱਪ—ਸਭ ਉਥੇ ਸੱਦੇ ਗਏ। ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਰੂਪ ਅਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ? ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ। ਪਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋਈਆਂ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਠੋਕਰ ਮਾਰੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਹੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਯਜਨ ਦਾ ਵੇਦੀ, ਜੋ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਲਟ ਦਿੱਤੀ। ਜਦ ਮੈਂ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਖੋਪੜੀ ਵੀ ਯਜਨ ਸ਼ਾਲਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਰ ਇਹੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ। ਫਿਰ ਸਭ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।" ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ "ਤੇਰੀ ਹੱਤਿਆ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਹੋਈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਬਖ਼ਸ਼।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖਿਆ, "ਇੱਕ ਆਦਿ ਲਿੰਗ ਸੀ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਉਲਟਾਅ ਕਰਕੇ ਓਹਲੇ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਇਹ ਬੜਾ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਆ ਗਿਆ ਸੀ।