ਮਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ ਗਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਮਹਾਕਾਲ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਅਤੇ ਸੱਠ ਸੌ ਕਰੋੜ ਤਾਕਤਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਨੌ ਕਰੋੜ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੱਸ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਕੀੜੇ, ਜੰਤੂ ਅਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਨਾਰਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨੇ, ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ—ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਐਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਸਮੇਂ ਵੀ ਅਵਿਨાશੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਸੁਭਾਗੇ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਮਹਲ ਸਨ, ਜੋ ਹੀਰਿਆਂ ਤੇ ਨੀਲਮ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਐਸਾ ਸੁੰਦਰ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਕਾਇਲਾਸ ਜਾਂ ਮੈਰੂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ। ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਸਰਵੋਤਮ ਅਮਰਾਵਤੀ ਹੈ, ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਸ਼ੁਭ ਭੋਗਾਵਤੀ ਹੈ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਤਮ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਥਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਅਤਿ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ। ਓਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਹੋਈ: "ਕਰਕੋਟਕ ਦੇ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਮਹਾਮਾਇਆ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਲੋਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਉਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬੁਰੇ ਕਰਮ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਸਮੇਂ—ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਇੰਦਰਜਾਲੀ ਰਥ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਇੱਛਤ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਅਨੇਕ ਦਾਨ ਦੇਣ ਜਾਂ ਕਈ ਯਜਨ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਕਹੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧੰਨ ਹਨ ਉਹ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਚਿੱਥੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਗੰਜਾ, ਖਪਰੀ ਵਾਲਾ ਦੰਡ ਲੈ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖਪਰੀ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਖਪਰੀਆਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਉਥੇ ਆਇਆ। ਮੈਨੂੰ ਭਿਖਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੰਕਾਰ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ, "ਚਲਾ ਜਾ, ਪਾਪੀ, ਚਲਾ ਜਾ!" ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਖਪਰੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀਆਂ! ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਦਇਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੈਰਾਗੀ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਭਸਮ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਮਹਾਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ...