ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਰਹੇਗਾ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸੰਕੋਚ ਵੇਲੇ ਵੀ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਵਨ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅਲੌਕਿਕ ਤੇਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੁੰਨਦਾਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਬੜੀ ਔਖੀ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੋਈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਪਾਹਜ ਜਾਂ ਅਸੁੰਦਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਯਗ, ਉਪਵਾਸ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਆਦਿ ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਹੋਣਗੇ। ਤੈਨੂੰ ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਇੰਝ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਮਾਂ, ਉਹ ਦੈਵੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਗਨਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਸੁਵਰਨ (ਸੋਨੇ) ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ 'ਸੁਵਰਨ' ਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ 'ਕਾਂਚਨ' ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਮਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਰਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਲਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਖਣ ਤੇ, ਅਗਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਧ ਗਈ। ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਭਗਤਿ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਸ ਸੁਵਰਨ-ਜਵਾਲੇਸ਼ਵਰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ, ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਜਾਣ-ਅਣਜਾਣੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਗਯਾ ਵਿਖੇ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਜੋ ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਵਿੱਚ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਸਵਰਨ-ਜਵਾਲੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਜਥਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਸਥਾਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਰਮ ਲਿੰਗਾ ਇੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨਯੋਗ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸੁਗਮ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਵਰਾਹ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਰਸ਼ਿ ਨਾਰਦ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਕਾਂਜੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਾਮਨਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਵੀਣਾ ਅਤੇ ਬਾਂਸਰੀ ਦੀ ਸੁਰਾਵਟੀ ਵੱਜਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਜਿਥੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਰਗੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈ ਜਗ੍ਹਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਾਸਵ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੁਖ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਵਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਉਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਜਥਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਦ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨੈਮੀਸ਼ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਕੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਪੁੰਨਦਾਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਕੇ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਕੇ ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਅਤੇ ਸੱਠ ਸੌ ਕਰੋੜ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਕੀੜੇ, ਕੀਟ ਅਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਵੀ ਯਗ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਾਈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਵੇਲੇ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਮੰਗਲਮਈ, ਅਦਭੁਤ ਮਹਲ ਸਨ, ਜੋ ਹੀਰੇ ਤੇ ਨੀਲਮ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੇ ਸਨ। ਐਸਾ ਸੁੰਦਰ ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।