ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਭਿਆਨਕ ਦੌਰ ਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਾਂਗ ਘਿਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਪੁੱਤਰ ਮਾਂ ਦਾ ਘਾਤਕ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੇ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ। ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਬੜੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਹਿੰਸਕ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੇਜ ਨੁਕੀਲੇ ਭਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਹਥਿਆਰ ਸੀ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ, ਬਹੁਤ ਖੂਨ ਵਗਾਇਆ ਗਿਆ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਗਦਿਆਂ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਥਪਥ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਮੁਕਾਇਆ। ਇਹਨਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੱਥੀਂ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਗਦਾਂ, ਫੰਦਿਆਂ ਤੇ ਵੱਜਰ ਵਰਗੇ ਸਖ਼ਤ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹਮਲੇ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਚੀਕਦੇ, "ਕੱਟੋ! ਤੋੜੋ! ਅੱਗੇ ਵਧੋ! ਮਾਰੋ! ਹਮਲਾ ਕਰੋ!"। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਭਾਰੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਮੁੰਦਰ ਹਿਲ ਗਏ, ਪਹਾੜ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਵਾਲਖਿਲਯ ਆਦਿ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਰੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਤੇ ਥਕੇ ਹੋਏ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਬੋਲ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਹਾਲਤ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ? ਉਹ ਕੌਣ ਨਿਕੰਮਾ ਦਾਨਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਨਾ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ?"। ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਆਪਣਾ ਡਰ ਦੱਸਿਆ, "ਅਸੀਂ ਲਾਲਚ ਤੇ ਸੋਨੇ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਘਾਤਕ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਮਰੇ, ਉਹੀ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਧਾਤਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਰਤੂਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁਵਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਪ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜਦ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਇਹ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਪਿਤਰ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਸੋਹਣਾ ਵਰ ਚੁਣ। ਮੈਂ ਹੁਕਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਮੰਗਲ ਪਾਵੇਂਗਾ। ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਅਖੰਡ ਰਹੇਗਾ, ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਹਾਂ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਤੇ ਤੇਜ ਮਿਲੇਗਾ। ਇਹ ਪੁਣ੍ਯਮਈ, ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦੁਲਭ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਪਾਹਜ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਯਜੰਜ, ਉਪਵਾਸ, ਤੀਰਥ, ਪਿੰਡਦਾਨ ਆਦਿਕ—all ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਮਿਲੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪੁਰਸ਼ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਕਰਕੇ "ਸੁਵਰਨ" ਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਕਰਕੇ "ਕਾਂਚਨ" ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।