ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਬੀਜ ਅਗਨਿ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਡਲ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਉਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਰੀ ਬੀਜ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਰੱਖਣਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਰੱਖ ਆਇਆ। ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਬੀਜ ਦੇ ਜੋ ਕੁਝ ਬਚ ਗਿਆ, ਉਥੋਂ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਸੁੰਦਰ ਪਦਾਰਥ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਦੀ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਉਪਜ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਯਕ੍ਸ਼, ਸਾਧ੍ਯ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਮਨੁੱਖ, ਰਾਖਸ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ—ਸਭ ਨੇ ਸੋਨੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਹੰਗਾਮਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰ ਕੋਈ ਚੀਕ ਚੀਕ ਕੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ!" ਇਨ੍ਹਾਂ ਝਗੜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮੁੱਖ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਸਤਰ ਉਪਜ ਆਏ। ਅਸੁਰ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਜੀਵ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਰਾਖਸ ਰਾਖਸਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਪਿਤਾ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਪੁੱਤਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰ, ਸਭ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਏ; ਤੇਜ਼ ਨੁੱਕ ਵਾਲੇ ਬਰਛੇ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਉਪਜ ਗਏ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਖੂਨ ਵਗਾਇਆ। ਤਲਵਾਰਾਂ, ਬਰਛੇ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਤੀਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿਗ ਪਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਤਪਤ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਗਦਾਵਾਂ, ਫਾਂਸੀਆਂ ਅਤੇ ਵਜਰ ਵਰਗੀਆਂ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਚੀਕਦੇ, "ਕੱਟੋ! ਤੋੜੋ! ਅੱਗੇ ਵਧੋ! ਮਾਰੋ! ਹਮਲਾ ਕਰੋ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਭਾਰੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਹਿਲ ਗਏ। ਵਾਲਖਿਲਯ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਹ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸਿਰ ਘਾਇਲ ਕਰਕੇ, ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਕੌਣ ਮਾਰਿਆ?" "ਕਿਹੜਾ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਦਾਨਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਨਾ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ?" ਤਦ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ। "ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ। ਉਹ ਉਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਗਨਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਘਾਤਕ ਹੈ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਮਰੇ ਹਨ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਧਾਤੂ ਉਪਜਣਗੇ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਅਗਨਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁਵਰਣ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। "ਹੇ ਦੇਵ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋਗੇ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਇਹ ਆਪਣਾ ਲਕਸ਼ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਗਾ।" ਪਿਤ੍ਰ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਵਸ਼, ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। "ਹੇ ਮਹਾਭਾਗ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ ਵਰ ਚੁਣ। ਮੈਂ ਹੁਕਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।