ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤਾਮਸੀ ਮਾਇਆ ਰਚੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਭਟਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਜਦ ਉਹ ਮਾਇਆ ਫੈਲ ਗਈ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਈ। ਉਥੇ, ਜਿਥੇ ਖਪੜਧਾਰੀ ਹਰਾ ਜੀ ਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਸਨ, ਵਜ੍ਰ ਨੇ ਦੇਖ ਲਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਸਭ ਹਾਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਦਿਵਯ ਵਣ ਵਿਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਲੱਖਾਂ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ। ਵਜ੍ਰ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਓਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਮਹਾਨ ਮুনি ਨਾਰਦ ਜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਵਜ੍ਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਵਣ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।" ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਾ ਦੇਵੀ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਗੁੱਟਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਕਾਲ ਦਾ ਵਣ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਜਾ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਡਮਰੂ ਵਜਾਇਆ। ਡਮਰੂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਹੀ ਪਰਮ ਲਿੰਗ ਉੱਭਰ ਆਇਆ। ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਨਿਕਲੀ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਹਵਾ ਚੱਲੀ। ਹਵਾ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇਜ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਇਸ ਪਰਚੰਡ ਤੇਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਵਜ੍ਰ ਜਲ ਕੇ ਭਸਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਲਿੰਗ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਮਰੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜੀ, ਜੋ ਵੀ ਡਮਰੂਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਥੇ ਡਮਰੂਕੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਮਨ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ੍ਹ ਮਿਲੇਗਾ। ਜੋ ਯੋਧਾ ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਮਰੂਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਦਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਜਰ-ਅਮਰ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਤਰੀਫ਼ਯੋਗ ਹੈ। ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਹਵਾ ਸੀ, ਨਾ ਪਾਣੀ, ਨਾ ਆਕਾਸ਼, ਨਾ ਗ੍ਰਹਿ-ਤਾਰੇ। ਇਸ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਿਆਂ ਤੇ ਅਚਲ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਹੀ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ। ਜਿੰਨੀ ਉਤਪੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੰਨੀਆਂ ਪ੍ਰਲਯਾਂ ਹਨ, ਭੂਲੋਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਜੋ ਕੁਝ ਦਿਸਦਾ ਤੇ ਨਾ ਦਿਸਦਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੁਖਮ, ਸਦੀਵੀ ਪੁਰਖ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਵਭਾਵੀ ਸਤ ਅਤੇ ਅਸਤ ਦੋਵੇਂ ਹਨ। ਉਹ ਅਡੋਲ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਅਜ, ਅਪਾਰ ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਤ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜਠਰੀ, ਅਕਸ਼ਯ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੈ। ਪ੍ਰਲਯ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ, ਉਸੀ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਦਿਵਯ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਟਿਕੀ ਰਹੀ। ਮੈਂ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਇਆ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਦਿ-ਕਰਨ ਹਾਂ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਆਦਿ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਇਸ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।