ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਾਂਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਓਹੋ ਹੀ ਮਹਾਨ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਧੂੰਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨ, ਬੋਲ, ਕਰਮ ਜਾਂ ਗੁਪਤ ਪਾਪ—all ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕਿ ਧੂੰਧਾ, ਜੋ ਗਣਾਂ ਦਾ ਅਗਵਾ ਸੀ, ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ ਚਮਕ ਉਠਿਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਗਿਆ। ਇਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਮਨਵੰਤਰੀ ਵਿੱਚ ਰੁਰੂ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਅਤਿਅੰਤ ਵੱਡਾ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਵਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਛੱਡਣ ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਖੋਹ ਲਈ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਹ ਦੈਤਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਅਜੇਯ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪਾਠ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨਾ ਯਜਨਾਂ ਦੀਆਂ ਉਚੀਆਂ ਉਚਾਰਣਾਂ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਅਚਾਨਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਮੂਰਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ?” ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਉੱਚੀ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਫੰਦੀ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਹਾਰ ਪਾਏ ਹੋਏ ਗਣ ਵੀ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਵਜ੍ਰ ਨਾਮ ਦੇ ਮਹਾ ਅਸੁਰ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਛੇੜ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਵਜ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੁਕਸਾਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਮੋਗੁਣੀ ਮੋਹ ਜਾਦੂ ਰਚੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਾਰੀਵਾਂ ਮਤਿਵਿਹੀਣ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਹਨੇਰਾ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵੀ ਵੀ ਡਰ ਗਈ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਖਪਰੀ ਧਾਰੀ ਹਰਾ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਸੀ। ਵਜ੍ਰ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ। ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਲੱਖਾਂ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਵਜ੍ਰ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, “ਅੱਜ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।” ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਉਥੇ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਵਜ੍ਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਉਹ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ। “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾਕਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।” ਨਾਰਦ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਪਰਮ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ (ਮਹਾਦੇਵ) ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਗਣ ਲੈ ਕੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਮਹਾਕਾਲ ਜੰਗਲ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਜਾ ਕੇ ਡਮਰੂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਧੁਨੀ ਕੀਤੀ। ਡਮਰੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਲਿੰਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਨਿਕਲੀ। ਲਿੰਗ ਦੇ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹਵਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਹਵਾ ਦੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਰੌਸ਼ਨੀ ਫੈਲ ਗਈ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਜ੍ਰ ਸੜ ਗਿਆ। ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਥਾਨ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਮਰੂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਗੂੰਜੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।