ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅੱਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਜਿਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਜੇ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਚੋਰੀ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਦਰਨੀਯਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਕਣਕ, ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹੀ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ।" ਇਹ ਲਿੰਗ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਗਵਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਢੁੰਢਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅਨੇਕ ਸੁਹਣੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ, ਅੱਖਾਂ, ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਚਲਾਕੀਆਂ ਅਤੇ ਝੰਡੇ ਆਦਿ ਵਰਗੀਆਂ ਹਥ-ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਨਾਰੀ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਢੁੰਢਾ ਆਪਣੀ ਖੇਡ-ਭਰੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਰੰਭਾ, ਜੋ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਸੀ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੁੱਟੀ ਗਈ। "ਤੂੰ ਮਨੁੱਖ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾ! ਤੂੰ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਇਆ ਹੈ," ਇਹ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਮਨੁੱਖ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੇ ਹੋਸ਼-ਹਵਾਸ ਖੋਹ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਹਾਏ, ਮੈਂ ਮੂੜਤਾ ਵਿੱਚ ਅਨਿਆਇ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਿਆ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ, "ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਾਮਯਾਬੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਸਫਲ ਨਾ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਰਥੀ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਸ਼ਾਰਦਾ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਤਟਾਂ ਉੱਤੇ ਗਈ। ਪਰ, ਜੇ ਉਥੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਯਾਤਰਾ ਵੀ ਫ਼ਜ਼ੂਲ, ਤਪੱਸਿਆ ਵੀ ਫ਼ਜ਼ੂਲ, ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਛੋਂ ਇੱਕ ਅਵਾਜ਼ ਆਈ। "ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗੀ।" ਉਹ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਉਥੇ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਸੀ। ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਫਿਰ ਇੱਕ ਅਵਾਜ਼ ਆਈ, "ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਭਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ। ਜੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਰ ਦਿਓ।" "ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ..." ਢੁੰਢਾ ਵਲੋਂ ਲਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਆਖੇ ਗਏ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹਿਣਗੇ। ਉਹ ਅਤਿ ਉੱਚੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ ਤੇ ਗਣਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਢੁੰਢਾ ਨੇ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਲਿੰਗ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਤਾਂਹੀ ਹੋਵੇ," ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ। ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਦਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਧੁੰਢੇਸ਼ਵਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਉਹੀ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।