ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ, ਮੈਂ ਦਿਲੋਂ ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ। ਉਹ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਸਤ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੋਗੇ, ਜੋ ਸਤ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪ, ਲੋਭ ਤੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ—ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਹ ਵੱਡੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ, ਜੋ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਫਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਉਥੇ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ— ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ, ਚੋਰੀ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਾਣ ਵਰਗੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਉਹ ਦਿਵਯ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਕਣਕ, ਜੋ ਦੂਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ—ਇਹ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਰਣਨ ਹੋਇਆ। ਲਿੰਗਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਢੁੰਢਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅਨੇਕ ਸੁੰਦਰ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਦੇਖੇ—ਅੱਖਾਂ, ਹੱਥਾਂ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਮੋਹਕ ਚਲਾਂ, ਸੂਈ-ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਵਾਲੀ ਚਲ, ਝੰਡਾ ਆਦਿ ਹੱਥ-ਚਲਾਂ। ਇੰਦਰ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਢੁੰਢਾ ਆਪਣੇ ਖੇਡ-ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਥੇ, ਰੰਭਾ, ਨ੍ਰਿਤਯ ਵਿੱਚ ਮਗਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁਲਦਸਤੇ ਨਾਲ ਵੱਜੀ। "ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾ! ਤੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿਗਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸਦੇ ਹੋਸ਼ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ। "ਹਾਏ, ਮੈਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਅਨਿਆਇਕ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲਿਆ।" "ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹੇੰਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਤਪਸਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਿਨਾਰੇ—ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਰਥੀ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਸ਼ਾਰਦਾ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ—ਉਥੇ ਯਾਤਰਾ ਅਫਲਤੂ ਹੈ, ਤਪਸਿਆ ਅਫਲਤੂ ਹੈ, ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇੱਕ ਸ਼ਰੀਰ-ਰਹਿਤ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜੀ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ—ਉਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਿੰਗਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਆਈ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਮੂਹ—ਉਥੇ ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਲਿੰਗਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਭ ਸੁਭਾਗਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਲਿੰਗਾ ਦੇ ਵਿਚੋਂ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲੀ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।