ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੱਸ ਪਿਆ। ਉਸੀ ਵੇਲੇ, ਮੇਰੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਬਰਫ ਵਾਂਗ ਸਫੈਦ ਰਾਖ ਨਿਕਲ ਆਈ। "ਵੈਖੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਕਿੰਨੀ ਵੱਧ ਰਾਖ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਹੈ," ਮੈਂ ਆਖਿਆ। ਇਹ ਅਜੀਬ ਚਮਤਕਾਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, "ਇਹ ਤਾਕਤ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।" ਉਹ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਨਰਮਤਮ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਾਚ ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਘਟਾਅ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨਾਂ ਹੈ; ਪਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੇ ਨਾਚ ਨਾਲ ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਹੋ ਗਿਆ।" ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰੀ ਕਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂ?" ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ—ਸਰਣ ਆਏ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ—" ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਮੈਂ ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਗੁਫਾ ਵਿਚ, ਸੱਤ ਯੁੱਗਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਲਿੰਗ ਵੇਖੋਗੇ, ਜੋ ਸੱਤ ਯੁੱਗਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਇੱਥੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ ਪਾਪ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ—" ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਨਾਲ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਲਿੰਗ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਵਧਾਉਣ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਬੋਲਿਆ, "ਕੇਵਲ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਵੀ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਗੁਫਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—" "ਜੋ ਵੀ ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—" "ਜੋ ਵੀ ਇੱਥੇ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—" "ਜੋ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—" "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ, ਚੋਰੀ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣਾ—" "ਜੋ ਕੁ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ—" "ਉਹ ਜੀਵ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ—" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਕਣਕ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਆਖਿਆ, "ਇਹ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਲਿੰਗ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬੁਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਢੁੰਢਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਸੁੰਦਰ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਵੇਖੇ—ਅੱਖਾਂ, ਹੱਥ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਚਲਾਂ; ਸੂਈ-ਵਾਂਗ ਹਾਵ-ਭਾਵ, ਝੰਡਾ ਆਦਿ ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਮੂਹਰਤਾਂ। ਇੰਦ੍ਰ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਦੇ ਮੁਖੜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਢੁੰਢਾ ਆਪਣੇ ਖੇਡ-ਭਾਵ ਵਿਚ ਸੀ। ਉਥੇ, ਰੰਭਾ, ਨਾਚ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁਲਦਸਤੇ ਨਾਲ ਮਾਰੀ ਗਈ। "ਤੂੰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਜਾ! ਤੂੰ ਨਾਚ ਵਿਚ ਵਿਘਨ ਪਾਇਆ ਹੈ।" ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਭਟਕ ਗਈਆਂ। "ਹਾਏ, ਮੈਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਅਨਿਆਇ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਫਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।" "ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿਚ ਸਰਣ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।