ਦੇਵੀਏ, ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿੰਗ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਨਿਸ਼ਕਪਟ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਉਚੇਰੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ—ਰੁਦ੍ਰ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਸੁਭਾਗਯਵਤੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਉਤਮ ਰਿਸ਼ੀ, ਦਾਨਵਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵ, ਮੇਹਰਬਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ… ਜੇ ਤੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਰਹੇਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ—ਇਹ ਮੈਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰ ਵਾਲੀ; ਇਹ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਤੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਹਤਿਆ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਗਸਤਯੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਦੇਵਤਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਪੰਜ ਮੋਹਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਉਤਮ ਜਥੇ ਵੱਲੋਂ ਸਲਾਹੀਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਮਾਨਵ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ? ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਵਰਗੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਪੁੰਨ ਉੱਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫੇਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਸਨਾਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸੌ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੇ ਪੂਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਯਾਦ-ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਮੌਕੇ ਤੇ ਦੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਦੂਜੇ ਲਿੰਗ—ਗੁਹੇਸ਼ਵਰ—ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੁਣ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੁਭਾਗ ਪੁਰਾਣੇ ਰਥੰਤਰੀ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸਦਾ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਆਤਮ-ਸਯੰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ। ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦਾ, “ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸਿੱਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਚਤਮ ਤਪੱਸਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਉੱਤੇ ਅਚਾਨਕ ਕੁਝ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਚੰਬੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, “ਵਾਹ! ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਏਨੀ ਹੈ—ਅੱਜ ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।” ਇਹ ਨਾਸ਼ਵੰਤ, ਮਲ-ਮੂਤ੍ਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਰੀਰ ਵੀ, ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੱਚਣ ਲੱਗਾ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ—ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਅਚਲ—ਵੀ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਵੀ ਨਾ ਤਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪਾਠ-ਪੁਕਾਰ ਹੋਈ, ਨਾ ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਕਰਮਕਾਂਡ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਆਗੂਪਣ ਹੇਠ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਕਣਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਹਾੜ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲ ਗਏ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਖੰਡਤ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਸੂਕੜੇ ਰਸਤੇ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਭਟਕ ਗਏ। ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਵਿਗਣ ਜਾਂਦੇ ਜਾਪਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ—ਰੁਦ੍ਰ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਸਾਧੂਆਂ ਲਈ ਇੰਝ ਨੱਚਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਚਰਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ। ਹੇ ਉਤਮ ਧਰਮੀ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਇਹ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪੈਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ।” ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰਾ ਨੱਚਣਾ ਹੀ ਮੇਰੀ ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।