ਅਗਸਤਿਆ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੀ ਪਛਤਾਵਾ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ—ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣਾ ਕਾਰਣ ਛੇਤੀ ਦੱਸ।" ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਅੱਗ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਮਹਾਨ, ਦਿਵ੍ਯ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਲਿੰਗਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਿੰਗਾ ਦੀ ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਠਿਨ ਤਪस्या ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵ, ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੈਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹੋਏ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਤਪ ਅਤੇ ਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ—ਮੈਂ ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੇ; ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਦੇਵ ਦੀ ਤੂੰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਗਸਤਿਆਈਸ਼ਵਰ ਦੇਵ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪੰਜ ਮੋਹਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਲਿੰਗਾ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ ਕੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗਾ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਰਤ ਲੋਕ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਕੌਣ ਐਸੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ? ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪ, ਜੋ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਫਲ ਉਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਸਨਾਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ। ਅਠਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੇ ਸੌ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਤਰਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਲਿੰਗਾ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਭਾਵਨਾ, ਕੇਵਲ ਯਾਦ-ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਲਾਭ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਲਿੰਗਾ ਦੀ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਦੂਜੇ ਲਿੰਗਾ, ਗੁਹੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ।" ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਥੰਤਰਾ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਸੁਭ ਦਿਵ੍ਯ ਦੇਵਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨੇਕ ਆਤਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਕਟੀਸ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਸਯੰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਤਪस्या ਕੀਤੀ, ਸੋਚਦਾ, "ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸਿਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤਪस्या ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਅਸਰ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਅਜੋਬਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਵਾਹ, ਤਪस्या ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ! ਅੱਜ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸ਼ਰੀਰ, ਜੋ ਤੋਹਮਤ ਅਤੇ ਮਲ-ਮੂਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਨੱਚਣ ਲੱਗਾ। ਜਦ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੱਚਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ—ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਚਲ—ਨੱਚਣ ਲੱਗਾ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਪਾਠ, 'ਵਸ਼ਟ' ਉਚਾਰਨ ਜਾਂ ਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।