ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਗਸਤਿਸ਼ਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਅਗਸਤਿਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ?” ਇਹ ਥਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਰਾਜ ਗੁਆ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਟਕਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਉਦਾਸ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਭव्यਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਗਸਤਿਆ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਤਜ ਤੋਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਸੜ ਗਏ। ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਦੈਤੀਆਂ ਵੀ ਸੜ ਗਏ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਣ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਅਗਸਤਿਆ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, “ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਹੋ ਗਿਆ—ਮੈਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਕਿਵੇਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਕੋਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ—ਜਲਦੀ ਕਾਰਨ ਦੱਸ।” ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਲਨ ਹੈ। ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਉਪਾਏ ਦੱਸੋ।” ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਮਹਾਨ, ਦਿਵ੍ਯ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹਨ, ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਸ਼ੁਭ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਉਥੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ (ਸ਼ਿਵ) ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਸੁਭਾਗਿਆਵਾਨ, ਸੁਣੋ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਕਠਿਨ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਦਾਨਵਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।” ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋ, ਸਰਣ ਆਏ ਦੀ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਮੈਂ ਤਪ ਅਤੇ ਧਰਮ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ—ਇਹ ਮੈਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੀ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।” ਉਹ ਦੇਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੂੰ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਗਸਤਿਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪੰਜ ਮੋਹਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਲਈ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੁੱਤਰ-ਸੰਪਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੁਆਰਾ ਸਰਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਰਤ ਲੋਕ ਪੁੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੁਖ-ਕਲੇਸ਼ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਕੌਣ ਐਸੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ? ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪ, ਜੋ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਸਨਾਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਅਠਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸੌ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬਿਨਾ ਭਾਵਨਾ ਦੇ, ਸਿਰਫ ਮੌਕੇ ਤੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ— ਇਹ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।