ਜਿਵੇਂ ਮੋਖਸ਼ ਇੱਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਹ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਡਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ। ਨੈਮੀਸ਼, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਗੰਗਾਦ੍ਵਾਰ ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਅਪਰਚਿੱਨ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਤਮਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰੀ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਗ-ਸਿੱਧੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜ-ਸੱਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਸੂਰਜ—ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਰ ਥਾਂ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਇਕਾਗ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਛੱਡ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਅਟੈਚਮੈਂਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਯੋਗੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਮਹਿਮਾ ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਐਸਾ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਲੋਕ ਪੁੰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਆਉਣ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਜੋ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰਣ। ਜਿਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਹਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਚਕ੍ਰ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹਰੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ। ਉਥੇ, ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ, ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦਾ ਮੁੰਡਣ ਕਰਵਾਏ। ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਹਰੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਗਰਣ ਕਰੇ। ਸਵੇਰੇ, ਜਦ ਆਕਾਸ਼ ਸੁੱਥਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਜਾਗ ਪਏ। ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਦੇਵੇ। ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੀ ਵੀ ਵਸਤ੍ਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਭਗਤ ਖਾਣਾ ਖਾਏ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਵੀ, ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਥਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਵੈ-ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ। ਸੁਗਰੀਵ ਆਦਿਕ ਮੁਖੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਕਈ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ ਗਯਾ ਦੇ ਕੁਆਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਹਰ ਇਛਿਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਪਰਦਾਦਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੇ ਉਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਤਰ-ਰਿਣ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਗੁੜ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਹੀ ਹੈ। ਜਦ ਪਿਤਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੰਪੰਨ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਜੋ ਇੱਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਧਨ-ਸਮਪੱਤੀ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਭੋਗ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਣ। ਜਦ ਨੌਂਵੀਂ ਅੰਮਾਵਸਿਆ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਆਵੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਉਥੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸ੍ਰੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਨਿਤ ਹੈ।