ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸਭ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਪੁਰਖ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਾਨ ਸੱਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਰਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵਧੀਆ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਵਿਲਾਸਤਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਪੰਨਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਸਕੰਦਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਵੰਤੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਚੱਠਵਾਂ-ਸੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਨਰਸਿੰਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਵਰਣਨਾ 'ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਵਿਆਸ ਜੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ। ਉਸ ਸਥਾਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਧਰਮਕ ਪੁਰਖ, ਵੰਸ਼ ਵਾਧਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਲੰਬਾ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਨਾਤਨ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੰਸ਼ ਵਾਧਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਪਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਭਗਵਤੀ, ਸੁਭ ਸਿੰਘਾਸਨ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਭੈਰਵ, ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਖੜੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਮਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਸੰਭਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮਕ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਿਆਨਕ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜੋ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਤੇ ਵਿਲਾਸਤਾਵਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਠਿਨਾਈ 'ਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਉਚਿਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁੱਕਲ ਚੌਦਸ 'ਤੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੇਟ, ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਾਗਣ ਦੀ ਹਰ ਪਲ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਆਸ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਛੜੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਵੰਤੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਸਤੰਵਾਂ-ਸੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਕੁਟੁੰਬੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਵਰਣਨਾ 'ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਦੇਵਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ ਨਾਸਕ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਹੈ। ਕਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਨਦੀ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਪਾਸੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਾਧਵ ਨਾਮਕ ਦੇਵਤਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਭੈਰਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।