ਇਕ ਵਾਰ, ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਅਵੰਤੀ' ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਤਬਾਂ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਹ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਥੇ, ਨਰਸਿੰਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨੂੰ ਇਕ ਹੱਥ ਦੇ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵੱਡੀ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਹਰ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਆਸ ਜੀ, ਅਵੰਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਥੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਤਬ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਨਰਸਿੰਹ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਈ ਨਰਸਿੰਹ ਦੇਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਗਤ ਆਗਸਤਯੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਵੱਡੀ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨਚਾਹੇ ਲਕੜ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਨੇ ਇਥੇ ਸਿਧੀ ਲਈ ਤਪ ਕਰੀ। ਇਕ ਮਰਦ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵਰਤ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ, ਸੁਭਾਗ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਆਨੰਦਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਠੀ-ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੈਕਸ਼ਨ, ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਵਾਰਤਾ, ਅਤੇ ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਤਮਯ ਦਾ ਛਿਆਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ 'ਨਰਸਿੰਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਇਥੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਵਿਆਸ ਜੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਸਥਾਨ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਤਾ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਇਥੇ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਚਿਰਕਾਲ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਇਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਭਗਵਤੀ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਭਦਰਕਾਲੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਦਵਾਰ 'ਤੇ ਭੈਰਵ ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਖੜਾ ਹੈ। ਭਗਵਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪੁੱਤ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ, ਇਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਵਿਆਪਕ ਭੋਗ-ਪदारਥਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਹਰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ, ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਪਹਿਨ ਕੇ। ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਗ, ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ, ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ, ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਨਰਸਿੰਹ, ਆਗਸਤਯੇਸ਼ਵਰ, ਹਨੁਮਾਨ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਤਪ, ਅਤੇ ਵਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ, ਤਰੱਕੀ, ਸੰਤਾਨ, ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।