ਜਦੋਂ ਮਨ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਾਮਨ ਕੁੰਡ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸੌ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਇਹ ਦੱਸੋ ਕਿ ਵਾਮਨ ਨਗਰ ਕਦੋਂ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ? ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਿਮਵਿਦਿਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ!" ਕੇਵਲ ਇਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ ਰਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਫੀਦਿਲੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਕਾਇਮ ਰਹੀ। ਉਸ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਜਨਮ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿੱਤ ਆਤਮ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਅਜੇਹੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਬਲੀ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਚਰਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਨੇਕ ਆਦਮੀ ਸੀ। ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਮੰਦੇ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਮੂਰਖ, ਨਾ ਬੀਮਾਰ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ। ਬਲੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਯੱਗ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਗਾਂਹ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਭਾ-ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਗਾਇਕ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ। ਵੈਦਿਕ ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਗਾਇਕ, ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਕਹਾਣੀਕਾਰ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਵਿਦਵਾਨ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸੁੰਦ, ਉਪਸੁੰਦ, ਤੁਹੁੰਡਾ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਮਹੀਸ਼ਾਸੁਰ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਮਹਾਬਲੀ, ਦੌਰਹ੍ਰਿਦ, ਮੁਸ਼ਕ, ਯਮ, ਸ਼ੰਖ, ਜਲੰਧਰ, ਅਤੇ ਵਟਾਪੀ ਆਦਿ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਨਾਲ ਹੀ, ਸਿੱਧ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਕਿਨਰ ਅਤੇ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਬਲੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭਾ ਰਾਤ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਨਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਬਲੀ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੇ ਮਹਾਨ ਕਿਨਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਿਥਿਆ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਬੈਠ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਬਚਨ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਸਭਾ ਬੜੀ ਹੀ ਸੁਖਦਾਈ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਸਭ ਮਿਲਕੇ ਚੰਗੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਦੱਸਦੇ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੈਤਿਆ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ, ਤਦੋਂ, ਹੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਲੋਂ ਧਰਤੀ ਮਿਲੀ। ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਕਿੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦਾਨਵ? ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਲੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।