ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਸਮੇਂ, ਤਿਉਹਾਰ, ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ, ਅਮਾਵੱਸ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਅਵੰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਾਨ ਜਾਂ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਫੱਟੀਆਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਗਰੀਬ, ਮੂਰਖ, ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਜਾਂ ਰੋਗੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਪੁੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਆਚਾਰ-ਵਿਧੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ ਜੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਮਾਂ ਕਦੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਅਸ਼ੁੱਧ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੁੰਡਣ, ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਵਿਆਹ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਵੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ, ਪੁਰੁਸ਼ੋੱਤਮ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ। ਮੇਰਾ ਨਿਵਾਸ, ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ੋੱਤਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਥੇ ਮੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋੱਤਮ ਮਹੀਨਾ ਨਾ ਵੀ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਜਰੂਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਪਾਠ, ਹਵਨ, ਸਵਾਧਿਆਇ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਕਮਲਾ। ਗਰੀਬੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਅਤੇ ਰੋਗ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਦਾ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ। ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੰਸਾਰਾਂ ਲਈ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਸ ਜਾਂ ਨੌਮੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਪਲੱਬਧ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮਲੀਮਲੁਚ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਤ ਧਾਰ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ, ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ, ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉੱਚੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨੌ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠਿਆਈਆਂ, ਭੇਟਾਂ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ, ਘੰਟੀਆਂ, ਡੋਲਕਾਂ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਰਾਗਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਸਭ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਰੂਈ ਨਾਲ ਹੀ, ਅਖੁੱਟ ਫਲ ਦੀ ਨੀਤ ਨਾਲ, ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਭਰ ਕੇ, ਹੱਥੀਂ ਅਰਘ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਇਹ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਪੂਰਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣੋ।" ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ: "ਹੇ ਸ੍ਰੀ ਦੀ ਆਨੰਦ ਰੂਪ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਰੂਪ, ਦਯਾਲੂ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਖੁਦ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ ਖਵਾਈ ਜਾਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਕੇਸਰ, ਫਣਸ, ਨਾਰੀਅਲ, ਸੰਤਰੇ, ਅਨਾਰ, ਚੀਨੀ, ਘਿਉ ਵਾਲੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ, ਕਰਣਿਕਾ ਅਤੇ ਮੰਡਕ ਦੀਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਇਹ ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅਖੁੱਟ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।