ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਮਹਾਨ ਭਗਵਤ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਉਤਸੁਕ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਆਗ੍ਰਹ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਤਦ ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, "ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਇਸ ਦੀ ਸ੍ਰਵਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਮਾਣਾਥ ਆਪਣੇ ਸਨਕ ਆਦਿ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ, ਬੈਠੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕਿਨਨਰਾਂ ਦੀ ਗਾਇਕੀ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਚ ਨਾਲ ਮੰਡਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਮੁਰਾ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਰਮਾਣਾਥ, ਕਾਮਨਾ ਰੂਪ ਵਰਖਸ਼ ਦੇ ਝਾਂਵੇ ਹੇਠ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਸ ਸਭ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਬਾਣੀ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਆਗ੍ਰਹ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇਛਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਦੱਸੋ।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਥਾਂ, ਸਮੇਂ, ਤਿਉਹਾਰ, ਤੀਰਥ, ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਹੋਵੇ—ਪੂਰਨਿਮਾ, ਅਮਾਵੱਸ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ; ਜਾਂ ਗੰਗਾ ਨਦੀ, ਸੂਰਜ ਖੇਤਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਜਾਂ ਅਵੰਤੀ ਵਿਚ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਾਨ ਜਾਂ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਜੇ ਕੋਈ ਚੀਰ-ਭਿੱਖੀ, ਅਭਾਗਾ, ਮੂੜ, ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਜਾਂ ਰੋਗੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਧਰਮਾਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਾਂ ਕਦੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, "ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕਰਮ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਵੀ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਮੁੰਡਨ, ਕੁਸ਼ਾ ਧਾਰਣ, ਵਿਆਹ, ਵਰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸ—ਇਹ ਸਭ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਇਹ ਮਹੀਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਧਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਨਿਵਾਸ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਥੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਧਿਕ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਖਾਤਰ ਵਰਤ ਜਰੂਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਆਇਆ ਹੋਵੇ।" "ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਪਾਠ, ਹਵਨ, ਸਵਾਧਿਆਇ ਤੇ ਪਿਤਰ-ਤ੍ਰਿਪਤੀ—ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਕਮਲਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਗਰੀਬੀ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਰੋਗ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ (ਲਕਸ਼ਮੀ) ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ।" "ਇਸ ਪੁਰੁਸ਼ੋੱਤਮ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਸਭ ਚਾਹੁੰਦੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਸ ਜਾਂ ਨੌਮੀ, ਜਾਂ ਮਲਿਮਲੁਚ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਕੇ, ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਸਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੋਤਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਵਿਭੂਸ਼ਿਤ ਨਿਤ੍ਯ ਪੁਰੁਖ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਵਡਿਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ, ਪੁਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨੌ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਮਿਠਾਈਆਂ, ਨੈਵੇਦ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ, ਘੰਟਿਆਂ, ਨਗਾੜਿਆਂ, ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਰਾਗਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰੁਸ਼ੋੱਤਮ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਸਹਿਜ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਾਵ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ।