ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਦੁਭਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇਥੇ ਦੋ ਨਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ। ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਾਵਪੂਰਵਕ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲ ਜੁਲ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਭਾਵਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮੁਨਿ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਮਾਵਸਿਆ ਤੋਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ, ਹੇ ਮੁਨਿ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਮੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੁਭਰਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਹਾਂਵਿਦਿਆ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਸਿੱਧਪੀਠ ਵੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਾਕਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਾਪ ਕਰੇ। ਇੱਥੇ, ਸਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਾਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਪੂਰਨ ਕਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਅਲਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਇੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਤੰਤ੍ਰਕ ਕਰਮ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਚਾਟਨ, ਮੋਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੋਹ, ਵੀ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਿੱਧਪੀਠ ਵਿੱਚ, ਉੱਚਤਮ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਨੌ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਭਰਤ ਰਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੈਦਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਦਿਵਿਆ ਗਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜਿਸਦੇ ਥਣਾਂ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਵਾਨਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਉਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਦੁੱਧ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ?" ਫਿਰ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਉਪਸਥਿਤ ਲੋਕ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੁ ਰਾਮ, ਸੁਣੋ, ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਹੈ। ਇਸ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚੋਂ ਖੁਦ ਰੁਦ੍ਰਾ ਆਏ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਣ ਆਏ ਹਨ।" "ਤੁਰੰਤ, ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੁਗਧੇਸ਼ਵਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਦੁਗਧੇਸ਼ਵਰ ਹੈ। ਉਹ ਸਰੋਵਰ, ਜਿੱਥੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਵੀ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੀਤਾ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੁਗਧੇਸ਼ਵਰ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਜਾਪ, ਹੋਮ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਇਥੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁਗਧੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਇਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਣ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੁਗਰੀਵ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਮਹਾਨ ਮੰਦਰ ਹੈ। ਉਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਦੀ ਭਾਵਪੂਰਵਕ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਹਨੁਮਤ-ਕੁੰਡ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਹੈ।