ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਧਰਮਕ king ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਧਰਮ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉਪਜਾਊ ਫਸਲਾਂ ਦੇਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੁੱਧ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੈਸ਼ਯਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਧਰਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਮੰਦੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਅਪਸਕੁਨੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਔਰਤਾਂ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਆਦਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਯਜਨ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਨਿਰੰਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਹਰ ਥਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ 'ਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਐਸਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਧਰਮਕ ਹੋਵੇ, ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਅਵੰਤੀ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਯਜਨ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਹਰ ਚੀਜ਼—ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਅਚਲ—ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਯਜਨ ਵੀ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਧਰਮਕ ਮਾਰਗ, ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਜਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ—ਜਗਤ ਦੇ ਪਿਤਾ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਮੇਤ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਗਏ। ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉੱਨਤੀ ਲਈ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। "ਸੁਣੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਭਲਾ ਹੈ।" ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਪੂਣ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਹਾਕਾਲੀ, ਜੋ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈ, ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਗਯਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਫਲਗੂ ਨਦੀ ਵੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਜਕਲ ਦੀ ਗਯਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਵੰਡਿੰਗੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਪੂਰਬੀ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਸਦੀਵੀ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਬਰਗਦ ਦਾ ਦਰਖ਼ਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਦੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਉਹ ਗਯਾ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਪਿਤਰ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, "ਗਯਾ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ" ਨਾਮਕ ਪਚਹੱਤਰਵੀਂ ਅਧਿਆਇ, ਅਵੰਤੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਪੁਰਾਣਾ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸ੍ਰਾਦਧ ਰੀਤ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਫਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਪਿਤਰ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਵਾਸ ਤਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ?" "ਫਿਰ ਵੀ, ਪ੍ਰੀਤਮ, ਸ੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਉੱਤਮ ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ। ਸੰਸਾਰ ਸ੍ਰਾਦਧ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੈ; ਧਰਮ ਦੀ ਨਿਵ ਸ੍ਰਾਦਧ 'ਚ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ—ਸਭ ਮਨੁੱਖ, ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤਾ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਦੈਤ ਵੀ, ਮਨ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਪਿਤਰ ਲਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਦੀਵੀ ਪਰੰਪਰਾ ਲੜੀਵਾਰ ਚੱਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਇਹ ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਪਿਤਰ ਸਮੂਹ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਹਨ।