ਜਿੱਥੇ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਤਾਪਣ ਵਾਲੇ ਸਵੀਤਾ ਨੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦਰਿਆ ਕ੍ਸ਼ਾਤਾਸੰਗਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਓਹੀ ਥਾਂ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਕੇਵਲ ਨੱਕ ਨਾਲ ਸੁੰਘਣ ਨਾਲ ਹੀ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਹੀ ਛਾਇਆ ਨੇ ਜੁੜਵਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਨੀ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਅਚਲ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿੰਗ, ਛਾਇਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਭਰੂ, ਸਥਾਵਰ ਅਤੇ ਪਿੱਪਲਾਯਨ—ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਧੀਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਰੁਤੀ ਯਜਨ ਵੇਦਿਕ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਰਵੋਚ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ। ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਸਚੇ ਲੋਕ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚ੍ਯਵਨ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਚ੍ਯਵਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚ੍ਯਵਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਹੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਬੜੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਆਸ ਜੀ, ਇਹ ਉੱਚਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਕ੍ਸ਼ਾਤਾਸੰਗਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਹਜ਼ਾਰ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਗਯਾ ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਰੋਜ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚ੍ਯਵਨ ਦਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਗਿਰੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ? ਕੇਵਲ ਇਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਪਿਤਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਧਰਮਿਕ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਯੁੱਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮੰਨਦਾ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਐਸਾ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਧਰਮ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਪਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗਾਂ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੈਸ਼ਯ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਮੰਦਚਾਲ, ਦੁਖੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ। ਔਰਤਾਂ ਸੋਭਾ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਤੀ ਵਲ ਨਿਭਾਉ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ। ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੋਮ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਥਾਂ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਯੁੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਨੇ ਅਵੰਤਿ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਯਜਨ ਕੀਤੇ।