ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚੁੜਕੀ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਾਲਾਤ ਬਹੁਤ ਅਣਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੁੜਕੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਨਾਲ ਧੁਨੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੀਪ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਮਾਵੱਸ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸਾਲਾਨਾ ਯਾਤਰਾ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਮਹਾਰਤਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇੱਥੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਸੁਭ ਲੇਕ ਦਰਭਰਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਤਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਵਸਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਮਾਵੱਸ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਦੋਵੇਂ ਅਨਾਦਿ ਦੇਵਤਾ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਅਤੁਲ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਤੀਰਥ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਦਰਭਰਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਹਾਵਿਦਿਆ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਸਿੱਧਪੀਠ ਵੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਲਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਮੰਤ੍ਰ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਸੰਬੰਧੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਾਕਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ—ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਸਹਿਤ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਜਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਧਨਾਵਾਂ ਬੜੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਤੰਤ੍ਰ ਦੇ ਕੁਝ ਕਰਮ—ਵਿਸ਼ਨ, ਆਕਰਸ਼ਣ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੋਹਨ—ਵੀ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਿੱਧਪੀਠ ਵਿੱਚ ਉੱਚਤਮ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਧਰਮੀ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਨੌ ਰਾਤਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜਗਤ ਦਾ ਭੈ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰਾਮ ਨੇ ਜੀਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਜਿੱਥੇ ਭਰਤ ਪੈਦਲ ਹੀ ਰਾਮ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਗਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਥਣਾਂ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਬੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦੁੱਧ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ?" ਫਿਰ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ। ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਖੜੇ ਰਹੇ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਮ, ਸੁਣ, ਇਹ ਸੁਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਹੈ।" "ਇਸ ਦੁੱਧ ਵਿਚੋਂ ਰੁਦ੍ਰ ਆਪ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ ਹਨ।