ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਤੁਸੀਂ ਜਦ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੋਗੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ—ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ—ਉਥੇ ਮੈਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਉਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਮਿਲੇਗੀ। ਜਿੱਥੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਹੋਮ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਵਸਤੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਔਖੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਉਹ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦੁਲਭ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਕਦੇ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਇਥੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਉੱਜੈਨੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਂਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਦੇਵੀ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਚਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਰਜੋਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਬਾਂਝ ਹਨ ਜਾਂ ਕਾਂ-ਬਗਲੇ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ, ਜਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਵਿਂਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਬਾਂਝ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਤੇ ਵੀਰਪੁੱਤ੍ਰ ਵਰਗੇ ਪਤੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਦਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਮਨਚਾਹੇ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਜਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਅਵੰਤਿ ਖੰਡ ਦੇ 'ਵਿਮਲੋਦਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਵਿਂਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਮਹਾਤਮ' ਨਾਮਕ ਪਚਵੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਹੋਇਆ। ਜਿੱਥੇ ਕੇਵਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਵੀ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਨਵਾਂ ਚੰਦ ਸ਼ਨੀਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਚਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ! ਕੇਵਲ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵੀ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਸਮੇਂ, ਰੇਵਾ, ਚਰਮਣਵਤੀ ਅਤੇ ਕਸ਼ਾਤਾ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਰਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁੰਦਰ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਮੰਦਰ ਮੰਦਰਾਤਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਗਲਤੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਉਥੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਰੁਦ੍ਰਸਰ, ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਦਰਿਆ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਈਆਂ; ਜਿੱਥੇ ਧੂੜ ਸਾਫ ਹੋਈ, ਉਥੇ ਅੱਗ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਵੇਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ! ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅੱਖ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਰਹੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਯਮ, ਜੋ ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਪਜੇ। ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਗਨ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵੱਸ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵਚਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਉਥੋਂ ਤੁਰ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਘੋੜੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਣੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਵੈਵਸਵਤ ਨੇ, ਜੋ ਭੁੱਖਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਭੇਖ ਮੰਗਿਆ। ਫਿਰ, ਚਾਇਆ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਤ ਮਾਰਨ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ—"ਤੇਰਾ ਪੈਰ ਲੰਗੜਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਆਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥਾਂ, ਦੇਵੀਆਂ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣੀ ਗਈ, ਪੂਰੀ ਹੋਈ।