ਸਾਰੇ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਦਿਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਰਵਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਸਰਬੋਤਮ ਦੇਵੀ ਰੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਵਡਿਆਈਯੋਗ ਹੈ। ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਕਸ਼ਣੀ ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਅਦੁੱਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਮੰਡਪਾਂ ਦਾ ਵੇਦਿਕ ਵੇਦਿਕਾ ਹੈ, ਹਵਨ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਅੱਗ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਦਾਤਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਹਤੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫਲਾਂ ਦੀ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੰਝ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵੇਂ ਸਿਫਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛ ਲੈ।" ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਇਹ ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਰੇਵਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਪਲਾਵਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਆਸ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤ੍ਰੀ ਮੰਗਲਮਈ ਮਹਾਕਾਲ ਵਣ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਵਧ ਰਹੀ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗੀ। ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਕੂਟਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇਗਾ, ਹੇ ਸਾਧੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ—ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ, ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ—ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਮਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੱਸਦੀ ਹਾਂ।" "ਉੱਥੇ ਤੂੰ ਸਿੱਧ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਪਾਵੇਂਗਾ। ਜਿੱਥੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਲੱਖਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਤੇ ਹੋਮ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਵਸਤੂ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਉਹ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅਨੰਦਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲਭ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਆਸ ਨੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਉੱਜੈਨੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵਿਂਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ। ਉੱਥੇ ਵਿਂਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਦੇਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮਾਸਿਕ ਧਰਮ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਬਾਂਝਣ ਹਨ, ਜਾਂ ਕਾਗਾਂ ਤੇ ਬਗਲਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਵਿਂਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਂਝਣਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਿੱਤੂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸਭ ਚਾਹਤੀਆਂ ਫਲਾਂ ਦੀ ਦਾਤਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਜਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਦੇ ਵਿਅਾਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ‘ਵਿਮਲੋਦਾ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਵਿਂਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਮਹਾਤਮ’ ਨਾਮਕ ਪਚਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਕਥਾ ਚੱਲਦੀ ਹੈ: ਜਿੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਨਵੀਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸ਼ੀ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਨ ਨੂੰ ਏਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ। "ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਪੋਧਨ!" —ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰੇਵਾ, ਚਰਮਣਵਤੀ ਅਤੇ ਕਸ਼ਾਤਾ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਨਦੀਆਂ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ, ਪਹਿਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ, ਨਿਰਮਲ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਸਨ। ਇਕ ਵਾਰ, ਮੰਡਾਤਾ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਭੁੱਲ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੰਗਲਮਈ ਮਹਾਕਾਲ ਵਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰਸਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ; ਜਿੱਥੇ ਧੂੜ ਸਾਫ ਹੋਈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਅੱਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ। "ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ!" ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।