ਉਸ ਪੁਰਸ਼ ਨੇ ਜੋ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਆਪਣੇ ਅਸੁਰ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ "ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨੇਸ਼" ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ—ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਜਦ ਤੱਕ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਤੀਰਥ, ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨ ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਾਨ ਪੁੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—"ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਨੀਲਾ ਗੰਗਾ ਕਦੋਂ ਸ਼ਿਪਰਾ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਮਿਲੀ?" ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨੀਲਾ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸੰਗਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾੜੀ ਸੰਗਤ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ। ਨੀਲਾ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਉਸ ਦੇ ਮਾੜੇ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਕਰਕੇ ਹੋਈ। ਇਹ ਪਾਪ ਉਸ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਵੱਸ ਗਿਆ। ਉਹ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਗਈ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਇਥੇ ਆਈ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਧਾਤਾ (ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰਤਾ) ਨੂੰ ਆਖਿਆ—"ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਪਾਪੀ ਤੇ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ, ਕਿ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾ ਸਕਾਂ? ਮੈਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਾਪ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਸਥਿਤੀ ਕਿਵੇਂ ਪਰਾਪਤ ਕਰਾਂ?" ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਵਿੱਚ ਅਮਰਾਵਤੀ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹੈ। ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। "ਤੂੰ ਉਥੇ ਜਾ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੀਲਾ ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉੱਤਰੀ ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅੰਜਨਾ ਦਾ ਉਤਮ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ। ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਪਤੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸਰੋਵਰ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਥਾਂ ਮਨੋਹਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪੁੰਨਦਾਇਕ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਲਏ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਤੇ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ ਗਈ। ਉਥੇ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਹੇ ਵਿਅਾਸਾ, ਇਹ ਨੀਲਾ ਗੰਗਾ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੁਰਾਦ ਜ਼ਰੂਰ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹੋਏ, ਜਿਹੜੇ ਪੂਰਵਜ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਤਿਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਦੁੱਧ-ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਕੇ, ਸੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਅਾਸਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਪੁੰਨਦਾਇਕ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਾਰਾ ਦੁੱਧ ਹਵਨ ਸਮਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੁੱਧਾਰੂ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਉਪਰੰਤ ਸਵਰਗ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।