ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਝੀਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਫੈਦ ਕਮਲਾਂ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਕੁਵਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਥੇ ਮੰਤਰੈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ بيان ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਨਾ ਕਦੇ ਕੋਈ ਲਿੰਗ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਨਮਤ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੇਵਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ—ਮੁਕਤੀ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਪੂਜਾ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਸਕਣ। ਜਦੋਂ ਧਮਾਕਿਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਖਤਰਨਾਕ ਹਾਲਾਤ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ— ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਉਥੇ ਹੀ, ਵੰਦੀਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਵੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਬੰਦਨ, ਜੰਜੀਰਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਬਾਂਧਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸਾਵਧਾਨੀ ਅਤੇ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਥਿਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਉਥੇ ਹੀ, ਚੁੜਕੀ ਨਾਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਾਲਾਤ ਬਹੁਤ ਅਣਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਖਤਰਾ ਆਵੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਉੰਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਭੇਟ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਉਥੇ, ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੁਵਾਰਾ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਮਾਵਸਿਆ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਸਾਲਾਨਾ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਮਾਹਾਰਤਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਥੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਤ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਦੁਰਭਰਾ ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਝੀਲ ਹੈ। ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਮਾਵਸਿਆ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ—ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਅਤੁੱਟ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਤੀਰਥ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੁਰਭਰਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਵਿਦਿਆ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਜਿਸ ਝੀਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਧਪੀਠ ਵੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਸ਼ੈਵ, ਸ਼ਾਕਤ ਜਾਂ ਹੋਰ—ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਟੱਲ ਮਨ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰੇ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਜਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਲ ਭੇਟ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਤੰਤ੍ਰਕ ਕਿਰਿਆਵਾਂ—ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਲਟ, ਮੋਹਨ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮ—ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਸਿੱਧੀ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਮ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।