ਸ਼ੀਪਰਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਇਹ ਓਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਝਰਨਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਰਪਾਂ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੀਪਰਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਲਿਆ ਤੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਕੁੰਡ ਭਰ ਗਏ ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਸਰਪਾਂ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੇ ਵਿਆਸ ਜੀ, ਇਹ ਸ਼ੀਪਰਾ ਨਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪਾਪ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਕੋਈ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਨ ਤਾਂ ਰੋਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਨ ਹੀ ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਅਣਹੋਣੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਗ੍ਯ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੀਪਰਾ ਹਰ ਥਾਂ ਪੁੰਨਦਾਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਵਿਆਸ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੇਨੂੰ ਇਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਟਨਾ ਦਾ ਆਦਿ ਵਰਨਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਸੁਰ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਪਦ ਤੋਂ ਹਟਾਏ ਹੋਏ, ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼ ਦੇ ਕਰਤੂਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਦਰਸ਼ਾਏ। ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਗ੍ਯਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵੀ ਖੁਦ ਹੀ ਖਾ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਦਰਦਨਾਕ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਸੇਵਕ ਹਨ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਯਮੀ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ—ਸਨਕ ਆਦਿ ਚਾਰ ਭਾਈ—ਭਾਗਵਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋਏ। ਪਰ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਮਨੀਸ਼ੀ ਜਦੋਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੋ ਸੇਵਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਚਾਰ ਭਾਈ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਓਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੁਖੀ ਮਨੀਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਸੁੰਘੇ, ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਬੱਚਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਹੋ, ਦੱਸੋ ਇਹ ਹਾਲਤ ਕਿਵੇਂ ਆਈ?" ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਚਾਰ ਭਾਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਆਏ, ਪਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਉਹ ਦੋ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਮੋੜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸਦਾ ਲਈ ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋ ਸੇਵਕ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਅਸੁਰ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਏ। ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮ ਤਪ, ਦਾਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਤਾਮਸੀ ਕੁਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੋ ਜਣੇ ਕੁੰਭਕਰਨ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼ ਹੋਇਆ। ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲੇ ਗਏ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਞੇ ਹੋਏ ਤੇ ਹਾਰੇ ਹੋਏ।