ਇਕ ਵਾਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਯਾਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਇਕੱਠ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਉਹ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਰਮਕਰਮ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਨਾਗ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸਰਵਣਾਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਨਦੀ ਵੱਲ ਆਏ। ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਗ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਦਿੱਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਮਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਹੋਰ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਅਨਾਜ, ਲੰਪ, ਭੋਜਨ, ਪਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਤਿਕਾਰਤਮਕ ਸ্তুਤੀਆਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਬੋਲੇ: "ਹੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ-ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਤ੍ਰਿਨੈਣ, ਜਟਾ-ਮੁਕੁਟ ਧਾਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਚਮੜਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਹੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਰਚਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਾਸ, ਹੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਇੱਛਤ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਦਯਾਲੂ, ਸਯੰਤੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸਵਰੂਪ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਵृषਧਵਜਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਨਾਗਲੋਕ ਵਿਚ ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤਰਸਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਭੋਗਵਤੀ ਵਿਚ ਘਰ-ਘਰ ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਜਾਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਭੀਖ ਨਾ ਮਿਲਦੀ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ। ਪਰ ਕਿਸੇ ਪੂਰਨ ਕਿਰਤ ਨਾਲ, ਮਹਾਕਾਲਾ ਦੇ ਵਧੀਆ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਸਭ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿਚ ਆਇਆ—ਜਵਾਨ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਔਰਤਾਂ—ਸਕ੍ਰਤ ਨਦੀ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ।" "ਸ਼ਿਪਰਾ ਵਿਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਵਿਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿਓ। ਝੀਲਾਂ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਹੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।" "ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਨਾਗ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੇ ਵਿਆਸ, ਸ਼ਿਪਰਾ, ਜੋ ਅਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹੈ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਪਾਪ, ਕੋਈ ਦੁਖ, ਕੋਈ ਅਸੁਭਾਗ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨ ਤਕਲੀਫ, ਨ ਰੋਗ, ਨ ਗਰੀਬੀ ਆਉਂਦੀ; ਇਹ ਸੁਣਨ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਹਰ ਥਾਂ ਪੁੰਨਦਾਈ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।" "ਤਾਂ ਵੀ, ਵਿਆਸ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਸੁਰ ਜੰਮਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿ ਦੇਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਖੋ ਕੇ, ਹਾਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਗਏ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੈਤ ਦੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸੇ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਲਗਭਗ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਯੱਗਾਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਸਭ ਭਾਗ ਖਾ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਵੀ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਗਏ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਥਾ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਦੇ ਅਤਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਗਾਥਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ।