ਅਵੰਤਿ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਮੀ 'ਚ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵ—ਕੀੜੇ, ਪਤੰਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਬ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕ ਆ ਕੇ ਇਸ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਕੀ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਮਾਸ ਹਵਾ ਦੁਆਰਾ ਉੱਡ ਗਿਆ। ਕਈ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਛਪੜ, ਕੂਆਂ ਜਾਂ ਝੀਲ ਵੀ ਵੱਧ ਚੰਗਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਤਾਪੀ ਨਦੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ ਹੈ; ਗੋਦਾ ਨਦੀ ਹੋਰ ਵਧੀਕ; ਪਰ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਦਮਨਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਮਾਸ ਜਦ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਉਧਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਵੰਤਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਨਦੀ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਦ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਦਮਨਸ ਦੇ ਉਧਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਵੰਤਿ ਖੰਡ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਪਚਾਸਵੀਂ ਅਧਿਆਇ 'ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ' ਮੁਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਮ੍ਰਿਤਭਵਾ ਨਦੀ ਨਾਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਰੁਦ੍ਰ, ਭੁੱਖੇ ਹੋ ਕੇ, ਨਾਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਿਕਸ਼ਾ ਮੰਗਣ ਆਏ। ਉਹ ਘਰ-ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਦਯਾ ਭਰੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ, "ਭਿਕਸ਼ਾ ਦਿਓ।" ਪਰ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜੇ, ਉਹ ਘਰ-ਘਰ ਭਿਕਸ਼ਾ ਮੰਗਦੇ ਰਹੇ। ਉਥੇ ਵੀ, ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ 21 ਕਾਂਡੀਆਂ ਸੀ। ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਸਭ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਹਨ, ਆਏ ਅਤੇ ਉਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਾਲੀਆਂ ਕਾਂਡੀਆਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਫਿਰ ਉਥੋਂ ਉਠ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ? ਸਾਡਾ ਅਮ੍ਰਿਤ ਕਿਉਂ ਲਾਪਤਾ ਹੋ ਗਿਆ?" ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਦੀ ਸ਼ੰਕਾ ਹੋਈ ਸੀ। "ਕਿਸ ਨੇ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਡਾ ਚੰਗਾ ਅਮ੍ਰਿਤ ਲੈ ਗਿਆ?" ਇਉਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਨਾਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਨੇ ਦਯਾ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਤਦ, ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਹੋਈ—"ਸ਼ੰਭੂ, ਭੁੱਖੇ ਹੋ ਕੇ, ਘਰ-ਘਰ ਭਿਕਸ਼ਾ ਮੰਗਣ ਆਏ। ਭੋਗਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਿਨਾਕੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਭਿਕਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਕਾਂਡੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਲਾਪਤਾ ਹੋ ਗਿਆ।" ਉਥੇ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਹੈ—ਸ਼ਿਪਰਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੋ। ਤਦ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੁਬਾਰਾ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਵਯ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ। ਨਾਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਨ ਕਾਲਵਨ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਹਰ ਥਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਸੀ। ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਵਾਸੂ, ਆਦਿਤ੍ਯ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਮਾਰੁਤ—all ਉਥੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲਗ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਭਗਤੀ ਭਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।