ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਪਾਪੀ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਠੋਕਰ ਮਾਰੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਖੇਡਣ ਨਿਕਲਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਭੁੱਖਾ ਤੇ ਤਰੱਸਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਤ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਵਣੀ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡਾਲੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ?" ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਨੇ ਕੱਟ ਲਿਆ, ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਓਸੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਭੂਤ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਯਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੂਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਵਿਆਸ ਜੀ, ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੇ ਖਾ ਲਈ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚੋਚ ਵਿੱਚ ਮਾਸ ਲੈ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਉਡਦਾ ਹੋਇਆ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਦਿਵਿਆ, ਜਲ-ਪੂਰਨ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉਸ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਵਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਭਗਵਾਨ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਦੇਖ ਕੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ! ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਹੈ! ਕਿਕਟ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਮੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਚੰਡਾਲਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਪਾਪ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਜਿਹੜਾ ਮਰਯਾਦਾ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪੀ ਯਮ ਦੀ ਲਾਠੀ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾਪੀ ਪਹਿਲਾਂ ਡਿੱਗੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਨਰਕਾਂ ਦੇ ਖੱਡ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਦੁੱਖ ਦੀ ਚੀਖ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ। ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਐਸਾ ਆਇਆ ਹੈ ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਝੁਕਦਾ।" ਜਦੋਂ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇਹ ਉੱਚੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਕਿਹੜੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ?" ਉਹ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ, "ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੂਤੋ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਜਲ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਮਨ, ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਪਾਪ ਕਰ ਲਏ ਹੋਣ। ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ 'ਸ਼ਿਪਰਾ, ਸ਼ਿਪਰਾ' ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਕੀੜੇ, ਪਤੰਗੇ ਜਾਂ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਣ, ਜਿਹੜੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਖ਼ਰ ਵਿਚ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਮਾਸ, ਜੋ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡ ਕੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ—ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸਰੋਵਰ, ਕੂਆਂ ਜਾਂ ਝੀਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਤਾਪੀ ਨਦੀ ਦਸ ਗੁਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਗੋਦਾ ਨਦੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ; ਪਰ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਦਮਨਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਮਾਸ, ਜੋ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਸੁੰਦਰ ਦਰਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸਾਰੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।