ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਜਦੋਂ ਧਰਮਕਰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ—ਜਪ, ਹਵਨ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਰਪਣ—ਉਹ ਹਰ ਯੁਗ ਦੇ ਆਰੰਭ 'ਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪਹੁੰਚਦੇ ਸਨ। ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਧੂੜ ਨਾਲ ਥਕ ਚੁੱਕੇ ਮਨੁੱਖ, ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਨਦੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਪਾਉਂਦੇ। ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਨਵੰਤਰਾ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਇਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਚਕ੍ਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਨਗਰੀ ਜਿਵੇਂ ਦੀ ਤਿਵੇਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਥਾਂ ਲਈ ਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੜੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਪੁਣਯਤਮ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਚਕ੍ਰ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਥਾ ਜਨਮੀ, ਮੈਂ, ਪਾਪ-ਰਹਿਤ, ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਰੋਵਰ, ਭੂਤ-ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਦੀ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋਈ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ-ਸਰੋਵਰ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਗਯਾ-ਤੀਰਥ, ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਕਥਾ ਵੀ ਆਈ। ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ, ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ—ਇਹ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। ਮੰਗਲਮਈ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ, ਕਦੋਂ ਇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ? ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ! ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਨਦੀ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਨਦੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਜਵਰ-ਨਾਸਕ ਹੈ। ਵਰਾਹ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ 'ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਕਥਾ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣੋ। ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ, ਭਿਖਾ ਮੰਗਣ ਲਈ, ਪਰ ਹਾਲੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਵੈਕੁੰਠ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ, ਕਈ ਦਿਨ ਭੁੱਖਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ ਫੜ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਚੁੱਕਿਆ, ਤੇ ਉੰਗਲ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਉੰਗਲ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਲਹੂ ਦਾ ਧਾਰਾ ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਧਾਰਾ ਉੱਠੀ ਤੇ ਇਕੱਠੀ ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਤੁਰੰਤ, ਇੱਕ ਨਦੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜਵਰ-ਨਾਸਕ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਮੈਂ, ਵਿਅਾਸ, ਇਸ ਨੂੰ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ, ਬੇਕਾਬੂ ਤੇ ਮਖੌਲ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਚੱਕਰ ਉਠਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਟੁੱਟ ਗਈ, ਦੋਸ਼ ਕੱਟੇ ਗਏ, ਤੇ ਜਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੈਤ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਨੇੜੇ ਆਇਆ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਸੀ, ਵਿਅਾਸ, ਉਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਆਏ। ਫਿਰ, ਦੋਵਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਵੈਸ਼ਨਵ ਅਸਤਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਵੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਅਸਤਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ 'ਤੇ ਮੋਹਕ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ। ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅੰਗੜਾਈ ਲੈਂਦਾ ਖੜਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ, ਜਵਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਤਿੰਨ ਸਿਰ, ਛੋਟੀ ਕਦ, ਤਿੰਨ ਲੱਤਾਂ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਸੀ।