ਕਿੰਨਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਯਕਸ਼, ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼—all these extraordinary beings—ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਮਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਉਥੇ ਉੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਨਰਮ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਇਹ ਬਹੁਤ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਜੀਵ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ-ਸਰਾਹਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੋ। ਹਵਾ, ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੋ।” ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ: “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁਖਦਾਈ ਸ਼ਹਿਰ ਸਥਾਪਤ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋਵੇ, ਕਈ ਯੋਜਨਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ। ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰ ਲਈ ਮੰਡੀਆਂ, ਉੱਚੀ ਇਮਾਰਤਾਂ, ਚੌਕ-ਚੌਰਾਹੇ ਹੋਣ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੀਆਂ, ਫਰਸ਼ ਬੇਰਿਲ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋਣ। ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਥਰਸ਼ੋਲਡ ਲਾਲ ਰਤਨਾਂ ਦੇ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਣ। ਘਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਣ। ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਿਲ੍ਹਰ, ਝੰਡੇ ਅਤੇ ਬੈਨਰ ਲਹਿਰਾਉਣ। ਪਿਆਲੇ, ਕੂਏਂ, ਟੈਂਕ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ—all pure and clear—ਸੁਆਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰੇਨ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮੋਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਧੀ ਹੋਈ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਮੋਰ ਨੱਚ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਕੋਇਲਾਂ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਹਰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਅਤੇ ਵਯਸਥਾ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ। ਇਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੂਹ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਅਲਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਕੁਬੇਰਾ ਦੇ ਮਹਲ ਨਾਲ ਹੈ; ਭੋਗਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਦਾ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਵਾਸ ਹੈ; ਸੰਯਮਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਾਸ਼ਨ ਧਰਮਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਸਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਅਨੇਕ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਬਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਈ ਜੌ ਦੇ ਅੰਕੁਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਦੁਵਿਜ਼ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਲੋਕ ਯਗਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਨਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਬਾਗਾਂ ਲਗਾ ਰਹੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਕਤਾ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚਰਚਾ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਸਤਿ-ਸਰਾਹਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪਹلوان ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਅਭਿਨੇਤਾ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਹਨ, ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੋਹਣੀ, ਸਵੇਰਲੀਆਂ ਤੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਆਸ ਜੀ, ਯੋਗ-ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਸਤਕਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਅਮਰ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, 'ਵਿਸ਼ਾਲਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ 'ਵਿਸ਼ਾਲਾ' ਨਾਮ ਦਾ ਸਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਨਗਰੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਹਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੁੱਟ ਮਾਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਫਲਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਆਸ ਜੀ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਨਗਰੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ।