ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ ਗਈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਦਮਾਵਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਤ ਵਰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ, ਕੋਈ ਗਰੀਬੀ, ਕੋਈ ਮੂੜਤਾ ਜਾਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਉਲਝਣ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਉਥੇ ਹਰ ਕੋਈ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਹਾਇਕ ਹੈ। ਉਸ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਬਾਗਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਲਾਵਣਿਕ ਵਣ ਹਨ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਹੈ। ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਉਮਾ ਸਦਾ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਚੰਨਨੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਚਮਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਸ਼ਾਹਤ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗੂੜ੍ਹ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਖਿੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹਨੇਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਘਰ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਸਰੋਵਰਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਹੈ। ਸਰੋਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕੁਮੁਦਵਤੀ ਫੁੱਲ ਮਾਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਨਦੀਆਂ, ਸਰੋਵਰ, ਪੰਡ, ਕੂਏਂ ਅਤੇ ਜਲ-ਥਲ—ਹਰ ਥਾਂ ਕੁਮੁਦਵਤੀ ਹਰ ਰੁਤ ਵਿੱਚ ਖਿੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੁਮੁਦਵਤੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਭੋਗ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਅਖੁੰਡ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, 'ਕੁਮੁਦਵਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਅਵੰਤੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚਾਲੀ-ਪੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਅਾਸ ਜੀ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਤਪ ਦੇ ਖਜਾਨੇ। ਮਾਰੀਚ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪस्या ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰਦੇ, ਸਿਰਫ਼ ਪਵਨ ਤੇ ਜੀਵਦੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ। ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਬਚਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਵंश ਦੀ ਉਮਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਲੰਬੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਤੁਹਾਡੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਪ ਕੀਤੀ। ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਾ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਬਣ ਜਾਓਗੇ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਈ। ਫਿਰ ਕਸ਼੍ਯਪ, ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈ ਲਿਆ। ਮਾਰੀਚ ਤੋਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ। ਨੰਦਨ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ, ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵਣ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਾਕਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਬਿੰਦੂ ਸਰੋਵਰ, ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਹ ਮੋਤੀ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤੂਆਂ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸੀ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਕੋਈ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਰਮ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਅਮਰਤਵਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਨਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਉਥੇ ਦੇਵ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਨਰ, ਸਰਪ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ—all ਇਕੱਠੇ ਹਨ।