ਪਦਮਾਵਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਚੌਂਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆਉਂਦਿਆਂ, ਸਕੰਦਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਮੰਦ ਕਰਮ, ਕੋਈ ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਪਵਿੱਰ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਕੰਦਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਦਮਾਵਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਚੌਂਤਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਜੋ ਕਿ 81,000 ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਕਮੁਦਵਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨਗਰੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੋਇਆ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ, ਮੈਂ ਕੁਸ਼ਾਥਲੀ ਗਿਆ। ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਉੱਚ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧਰਮਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਥੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜ ਹਨ। ਉਥੇ ਅਠ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੀ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਮਨੂ ਵੀ ਹਨ। ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਕਿਨਰ, ਨਾਗ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਥੇ ਅੱਠ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿ-ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਤਪੰਨ ਝੁੰਡਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਦਕਸ਼ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਦਿਤੀ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਤੇ ਅਡਿੱਠ ਜੀਵ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਨਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਝਰਨੇ ਉਥੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਸੱਤ ਸ਼ਹਿਰ, ਤਿੰਨ ਪਿੰਡ, ਨੌਂ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਨੌਂ ਉਜਾੜ ਹਨ। ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ। ਉਥੇ ਵੈਦ, ਪੁਰਾਣ, ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਕਮੁਦਵਤੀ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਜ਼ੁਕਾਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ-ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਦਮਾਵਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਦੁਖ, ਕੋਈ ਗਰੀਬੀ, ਕੋਈ ਅਗਿਆਨ ਜਾਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤਿ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਤਰ ਹਨ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਮਨੋਹਰ ਬਾਗ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਉਪਵਨ ਹਨ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਉਮਾ ਸਦਾ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਸਦਾ ਚੰਨਨੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸਦਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਨੀਲਾ ਰੰਗ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲਾ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਝੀਲਾਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੀਆਂ ਕਮੁਦਵਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਤਾਲਾਬ, ਕੂਏਂ ਅਤੇ ਦਲਦਲ—ਸਾਰੇ ਥਾਂ ਕਮੁਦਵਤੀ ਹਰ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਖਿੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਕਮੁਦਵਤੀ ਉੱਤੇ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਮਰ ਸ੍ਰਾਧ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦਾਨ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਕਰਮ ਉਥੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਅਖੁੰਢ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਕੰਦਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਕਮੁਦਵਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ 81,000 ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਅਾਸ ਜੀ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।