ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਮਹਾਂਦੇਵ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮਹਾਨ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮਹਾਪਦਮ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਖਜ਼ਾਨਾ ਫੈਲਦਾ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਲੀਲਾ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਨੀਲਕੰਠ ਕਿਹਾ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਉਹ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉੱਜੈਨੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਧਾਰੀ ਬਣ ਗਏ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਇੱਥੇ ਪਦਮਾ ਅਡੋਲ ਵੱਸਦੀ ਰਹੇ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪਾਪ, ਕੋਈ ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਜੋ ਇੱਥੇ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਚਾਹਵਾਂ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਨਿੱਤ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਅਨੰਦਮਈ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੌਤਾਲੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, 'ਪਦਮਾਵਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਵਰਣਨ', ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਦੇ ਮਹਾਤਮਯ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਮੁਦਵਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਵੀ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨਗਰੀ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ, ਮੈਂ ਕੁਸ਼ਾਥਲੀ ਗਿਆ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਮਹਾ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਉੱਚੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧਰਮਵਤੀ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਅਠ ਵਾਟਾਵਰਨ ਦੇ ਦਿਸ਼ਾ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਮਨੂ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਕਿੰਨਰ, ਨਾਗ, ਰਾਖਸ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਅੱਠ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਤਪੰਨ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਡਕ੍ਸ਼, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ, ਦਿਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਗਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲ-ਅਚਲ ਜੀਵ ਉਥੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੀਰਥ, ਨਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਰੋਵਰ ਉਥੇ ਹਨ। ਸੱਤ ਨਗਰ, ਤਿੰਨ ਪਿੰਡ, ਨੌਂ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਨੌਂ ਉਜਾੜ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਚਾਰ ਮਹਾਂਸਾਗਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਵੇਦ, ਪੁਰਾਣ, ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਜ਼ੁਕਾਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਦਮਾਵਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ, ਕੋਈ ਗਰੀਬੀ, ਕੋਈ ਅਗਿਆਨਤਾ ਜਾਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਅਨਿਯੰਤਰਣ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਭ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਸੁੰਦਰ ਬਾਗ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਉਪਵਨ ਹਨ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਪਾਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ। ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਮਾ ਜੀ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਦਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਖਿੜਿਆ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਨੌਜਵਾਨਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਪਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।