ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਅਕਤ ਅਤੇ ਖੁਲੀਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਠੱਗਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਹਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਔਰਤ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ, ਉਸ ਦੀ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਕੇ। ਉਹ ਔਰਤ, ਜੋ ਹੁਣ ਮਹਿਲਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋੜੀਆਂ ਹਥਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਅਤੇ ਆਦਰ-ਸਹਿਤ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ! ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?” ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਥੇ, ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਅੱਜ ਇਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਇਹ ਪਾਣੀ ਸਦਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।” ਔਰਤ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਉਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ! ਜੋ ਕੋਈ ਇਥੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਾਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਲਾਭ ਪਾਵੇਗਾ। ਹੇ ਮੰਗਲਮਈਏ! ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਵਾਨ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਕ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਇਥੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸਦਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।” ਉਥੇ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਤਾਲਾਬ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਪਰਮ ਗੋਸ਼ਾਰਕਾ ਤਾਲਾਬ ਹੈ। ਇਥੇ, ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜਖਮਾਂ, ਕੋਟ, ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ—ਇਥੇ ਆਦਰ-ਸਹਿਤ ਸਨਾਨ ਕਰੇ। ਸਨਾਨ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ। ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸਪਤਮੀ ਤਾਰੀਕ ਨੂੰ ਇਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਈ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਨਾਲ, ਇਕ ਹੋਰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਕਦੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਪਰ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ, ਅਸੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਸ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਤਾਲਾਬ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਤਾਲਾਬ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਤੁਤਿ捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗捗 (ਕਹਾਣੀ ਜਾਰੀ...) ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬੇਅੰਤ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਚੇਤਨਾ-ਸਰੂਪ ਹੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੇ ਉੱਚਤਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੰਧਕਾਰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋ ਯੋਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਯੋਗ ਹੋ, ਜੋ ਯੋਗ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਯਜਨ, ਹੇ ਯਜਕ, ਹੇ ਆਹੁਤੀ, ਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮ੍ਰਿਦੁ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਗ੍ਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।” ਅਚਾਨਕ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਰਾਜਨ! ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੰਗ ਜੋ ਮੰਗਣਾ ਹੈ।” ਰਾਜਾ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਇਥੇ ਸਦਾ ਰਹੇ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ!” ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਸਤੁਤਿ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਹੀ, ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੋ ਇਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਇਥੇ ਮੰਗੇ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਰੂਰ ਮਿਲੇਗੀ।” ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਆਸ਼ਰਮ, ਤਾਲਾਬ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।