ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕਿੰਨੇ ਤੀਰਥ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿੰਨੇ ਲਿੰਗ ਹਨ? ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਿਅਾਸਾ, ਇੱਥੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬੇਅੰਤ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਇੱਛਾ ਦੇ, ਇੱਥੇ ਦੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹਰ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੇ ਖੇਤ ਹਨ। ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਚੌਹੀਂ ਪਸਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਮ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਦਾ ਸਚ ਸਚ ਜਵਾਬ ਦਿਓ—ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਨਾਮ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਵੰਤੀ ਕਿਵੇਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਕਾਰਣ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਵਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਮਹੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਸਮਝਾਇਆ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਨ ਕਿਵੇਂ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਕਿੱਥੋਂ ਉਠਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਇਹ ਸਭ embodied ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੱਸੋ। ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ। ਪਰ ਤੂੰ ਹੀ ਮਹਾਕਾਲ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਇੱਥੇ ਪੱਕਾ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁਹਣੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਹਵੈਲੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਮਹਲ ਬਣਾਏ। ਪੁਰਾਣੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਕੇਸ਼ਵਾ, ਇੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਕਿਨਨਰਾਂ, ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਵੱਸਿਆ। ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ, ਤਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਮਹਲ, ਜਵੇਹਰਾਂ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਮਹੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ—ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ? ਇਹ ਦੱਸੋ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਸਾਡੀ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਨਾ ਹੀ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ। ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਥਾਂ, ਇੱਕ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਅਟੱਲ ਨਿਵਾਸ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਥੇ ਨਿਵਾਸ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ; ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਵਾਸ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਮਹਾਕਾਲ, ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਇੱਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਖੇਡ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲਾ ਨਾਮ ਕਨਕਸ਼੍ਰਿੰਗ—'ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਟੀ'—ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਜਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਵੰਤੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਵੀਂ ਅਵੰਤਯ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ 'ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਟੀ ਦੀ ਕਥਾ' ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ 81,000 ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।