ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਇਸ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਿਰੰਤਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਉਂ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ, ਤਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਨਾਲ ਬਾਤ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਸ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।” ਭਗਤ ਨੇ ਨਿਵੇਦਨ ਕੀਤਾ, “ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਗਣਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤਿ ਹੋਣ ਦਾ ਵਰ ਦਿਓ।” ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, “ਤੂੰ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣੇਗਾ, ਤੇ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਆਦਰ ਕਰਣਗੇ। ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਰੂਪ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹ ਮਿਲੇਗਾ; ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇਂਗਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਦੇਵਾਂ ਦਾ ਅਗੂ ਬਣ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਅੰਧਕਾਸੁਰ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਆਦਿ ਦੇਵੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਦੇਖ ਕੇ ਸਭ ਨੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਸ਼ੰਭੂ ਕਰਕੇ ਉਹ ਲਹੂ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਸਭ, ਜੋ ਮਹਾਬਲੀ ਸਨ, ਅਵੰਤਿ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀਆਂ। ਉਥੇ ਉਹ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ। ਸ਼ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ, ਉਹ ਸਭ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੀਆਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਨਿਸੰਤਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਹਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਉਹਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ, ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਰਥੀ ਵਿਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਦੇ ਉੱਤਮ ਕਿਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੜੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪੁੰਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕਿੰਨੀ ਪਵਿੱਰਤਾ ਹੈ, ਕਿੰਨੇ ਲਿੰਗ ਹਨ? ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਹੇ ਵਿਆਸ, ਇੱਥੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਛਾ, ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਪੂਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਸਿਧੀਆਂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਜੋ ਭੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਇਕ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਵੀ ਨੇਕ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜੇ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਕੀੜਾ ਜਾਂ ਮੱਖੀ ਵੀ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਇਹ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਨਾਮ ਕਿਵੇਂ ਪਿਆ, ਤੇ ਅਵੰਤਿ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ? ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹਨਾਂ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਕਾਰਣ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਵਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਹੇਸ਼ ਤੇ ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਇੱਥੇ ਇਹ ਕਾਰਣ ਸਮਝਾਇਆ। ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮੁਤਾਬਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਨ ਕਿਵੇਂ ਸੰਯਮਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਕਿੱਥੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਦੱਸੋ। ਇਸ ਉੱਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। “ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ, ਹੇ ਨਿਤਨਵੀਂ, ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਗੱਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ। ਅਸਲ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਮਹਾਕਾਲ ਹੈਂ; ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।