ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਰਦੀਪਾ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ—ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਰਦੀਪਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਮੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਵਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਵਜੋਂ, ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਨਰਦੀਪਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਰਦੀਪਾ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮੈ ਤੁਸੀਂ ਨੂੰ ਨਰਦੀਪਾ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦੁਜੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਅਰਕ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਰਥ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਰਥ ਨੂੰ ਰੱਸੇ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਅਸਾਮਾਨ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਨਰਦੀਪਾ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਖੇਤ, ਰਥ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਸਵੇਰੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਗਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਘੋੜਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਤੀਪਾਤ ਦੇ ਸੌਵੇਂ ਦਿਨ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਮੁੰਡਨ ਕਰਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਰੋਵਰ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਪੂਨ੍ਹਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰ ਦਿਨ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਵਜਨਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕੇ, ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਵਿ्णੁ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ। ਉਥੇ ਵਿ्णੁ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਲਿੰਗ ਵੀ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਉਹ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਜਾਂ ਦੂਜੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਸੂਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ੰਖ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਵਿਨਾਸੀ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਸਥੂਲ, ਸੂਖਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਭ ਜੀਵ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਸਭ ਜੀਵ ਨਹੀਂ। ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਵੇਧਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਧੁਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਥੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਭੋਗਵਤੀ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਇਆ?" ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।" "ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਵੇਧ ਕੇ, ਮੈਂ ਭੋਗਵਤੀ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਜਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੂਲੇਸ਼ਾ, ਹਾਟਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।