ਇਕ ਵਾਰ, ਦੇਵਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਢਕ ਗਏ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਮਨੁੱਖ-ਸੂਰਜ ਵਿਅਾਸ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ 'ਨਰਦੀਪ' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਨਰਦੀਪ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਦੇ ਸੰਧੀ-ਸਮੇਂ, ਉਤਰਾਏ-ਦੱਖਣਾਏ, ਗ੍ਰਹਣ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੁਵ-ਸੰਧੀ ਤੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਰਦੀਪ ਨੂੰ ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖੇ, ਤੇ ਗਾਇਕੀ ਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਆਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਅਠ-ਵਿਧੀ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਸੂਰਜ-ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਉਣਾ ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਨਰਦੀਪ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਪਾਰਥ, ਮੈਂ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਵਾਂਗਾ। ਉਥੇ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਵਣ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਜਦ ਲੋਕ ਨਰਦੀਪ ਨੂੰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਿਆਂ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਰਦੀਪ ਨੂੰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੈ ਨਰਦੀਪ ਦੀ ਰਥ-ਯਾਤ੍ਰਾ ਵੇਰਵਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਦੂਜ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਰਥ ਉੱਤੇ ਹੋਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਦਿਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਤੇ ਅਰਕ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਰਥ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਰਥ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਰਦੀਪ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਖੇਤ, ਰਥ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਧਾਗਾ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਚੁਪਚਾਪ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਆ ਕੇ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਗਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਘੋੜਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਯਾਤ੍ਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸੁਵਰਗ-ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੌਵੇਂ ਵਯਤਿਪਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਮੁੰਡਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸਰੋਵਰ 'ਤੇ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਵਿਅਾਸ ਜੀ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕੇ, ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਸੂਰਜ ਦੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਵਿ्णੁ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ। ਉਥੇ ਵਿ्णੁ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਤੇ ਚਤੁਰ-ਮੁਖ ਲਿੰਗ ਵੀ। ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਖੜਾ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।