ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਗਹਿਰੀ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦਯਾ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਾਲੀ ਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਹੌਸਲਾ ਅਫਜ਼ਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਅਨੰਗਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਰਤਬ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਿਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਸਮਾਧੀ ਰਾਹੀਂ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨਾ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਮਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਵੀ ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਇਹ ਸੋਚਿਆ—ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਕਿਵੇਂ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ? ਕਾਮਦੇਵ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵਰਖਾ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਖੁੱਲੀ ਅੰਬਰ ਹੇਠ ਰਹੀ; ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਲੇਟ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਨਾਜੁਕ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਖਿੜ ਵਿੱਚ, ਕਿਉਂ? ਉਸ ਨੇ ਸਚ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਹਰਾ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦਤ ਹੋਇਆ। ਪਰ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਪਰਵਤੀ, ਸਹੇ ਨਹੀਂ ਸਕੀ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤ੍ਰਿਣੈਤ੍ਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਰੂਪ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ। ਭਵਾਨੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਲਜਜਤ ਹੋ ਗਈ; ਉਹ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਰਵਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯਾਦ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਘਰ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ' ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਵਾਹ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ। ਹਿਮਾਵਤ ਨੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਨੇ ਆਸਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ। ਜਦੋਂ ਹਿਮਾਵਤ ਨੇ 'ਦਿੱਤੀ' ਕਿਹਾ, ਤਦ ਵਿਵਾਹ ਦੀ ਤਰੀਕ਼ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੋਈ। ਸਭ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਸ਼ਿਵਾ ਹਿਮਾਵਤ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।' ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਿਵਾਹ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ। ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਨਗਾਰੇ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਵਾਹ ਸੰਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਵਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਸਥਾਨ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਅੱਗ, ਬਹੁਤ ਲਜਜਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਬੀਜ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਅੱਗ ਵੱਲੋਂ ਉਗਲਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਬੀਜ ਗੰਗਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੈ ਗਿਆ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਛੇ ਪਤਨੀਆਂ ਜਹਨਵੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਗਈਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਅੱਗ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਤਪ ਕਰੀ। ਛੇ-ਮੁਖੀ, ਛੇ ਚਿਹਰ ਵਾਲਾ, ਕਮਰ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਜਲਦੀ ਜਨਮਿਆ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਛੇ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਛੇ-ਮੁਖੀ, ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਲਾਲ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਰੋਸ਼ਨ ਹੋ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੀ। ਫਿਰ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਮੋਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਵਾਹਨ ਬਣਾਇਆ। ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਔਰਤਾਂ ਨੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਲਕ ਵਾਂਗ ਪਾਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਰਛੀ ਦਿੱਤੀ।